Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 102/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 23 października 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 615/24

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

S. K.

Naprawienie wyrządzonych szkód

Udzielenie przerwy w wykonaniu kary

Sytuacja majątkowa

Dotychczasowa karalność

Zachowanie podczas odbywania kary

Stan zdrowia

Potwierdzenia przelewów i potwierdzenie wpłaty - k.163-168

Postanowienia - k.169-170, 231-232

Informacja e - (...) k.183, 212

Karta karna - k.213-216

Opinia o skazanej - k.217-218v

Prognoza kryminologiczno - społeczna - k.219-220v

Protokół oględzin lekarskich - k.226-230

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

Naprawienie wyrządzonych szkód

Udzielenie przerwy w wykonaniu kary

Sytuacja majątkowa

Dotychczasowa karalność

Zachowanie podczas odbywania kary

Stan zdrowia

Potwierdzenia przelewów i potwierdzenie wpłaty

Postanowienia

Informacja e - (...)

Karta karna

Opinia o skazanej

Prognoza kryminologiczno - społeczna

Protokół oględzin lekarskich

Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty, nie były kwestionowane i nie budziły żadnych wątpliwości.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obrońca skazanej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 7 Kpk, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, poprzez błędną ocenę opinii o skazanej z dnia 29 lipca 2024 r. przejawiającą się brakiem należytego wzięcia pod uwagę jednoznacznie pozytywnych informacji o skazanej płynących z rzeczonej opinii, z której wynika m. in, że skazana w okresie odbywania kary przestrzegała porządku i dyscypliny w właściwy sposób, w stosunku do przełożonych pozostawała zawsze regulaminowa, przejawia krytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa, a także że nie była uczestnikiem struktur nieformalnych, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez uznanie, że wobec skazanej nie należy zastosować zasady absorbcji, a także i to, że tylko pobyt w warunkach zakładu karnego zapewni spełnienie celów wychowawczych kary,

2. rażącą niewspółmierność (surowość) kary łącznej wymierzonej skazanej w pkt I ww. wyroku, w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, polegającej na zastosowaniu przez Sąd I instancji łączenia kar częściowo przy zastosowaniu zasady absorbcji, a częściowo zasady kumulacji, podczas gdy mając na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, popełnione przez skazaną przestępstwa, bliskość czasową przestępstw, jak również okoliczności zaistniałe po wydaniu poszczególnych wyroków, w tym naprawienie przez skazaną wielu z wyrządzonych popełnionymi przestępstwami szkód, opinię o skazanej z zakładu karnego oraz postawę skazanej prezentującą krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw - winny one prowadzić do orzeczenia wobec skazanej kary łącznej na zasadzie absorpcji, w większym aniżeli dostrzeżony przez Sąd I instancji zakresie.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Zarzuty były niezasadne.

Na wstępie wskazać należy, że obrońca skazanej nie kwestionował zastosowanych przez Sąd Rejonowy przepisów aktualnie obowiązujących, jak również połączenia kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z karami 1 roku, 1 roku, 4 miesięcy i 4 miesięcy ograniczenia wolności. Jego zastrzeżenia budził jedynie wymiar kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Tymczasem zdaniem Sądu Okręgowego wzięto pod uwagę wszystkie okoliczności, w tym związek przedmiotowy i czasowy pomiędzy popełnionymi przez skazaną przestępstwami, jak również zachowanie skazanej podczas odbywania kary i naprawienie wyrządzonych przez nią szkód. Skazana dopuściła się pięciu przestępstw z art. 286 § 1 kk. Uczyniła to w 2021, 2022 i w 2023 r., wielokrotnie i regularnie naruszając porządek prawny. Co więcej, w przypadku dwóch z czterech kar ograniczenia wolności, to jest 1 roku oraz 4 miesięcy ograniczenia wolności, zostały one zamienione na zastępcze kary pozbawienia wolności, co wynikało z faktu, że skazana uchylała się od ich wykonania. W tych realiach, kiedy Sąd Rejonowy mógł jej wymierzyć karę łączną w wymiarze od 7 miesięcy do 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności nie sposób uznać orzeczonej kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności za zbyt surową. Jest ona bowiem krótsza aż o 6 miesięcy od sumy kar, co de facto oznacza, że skazana nie poniesie odpowiedzialności za dużą część swojej przestępczej działalności. Nie sposób zgodzić się, żeby odpowiednim podsumowaniem dla niej była wnioskowana kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zwłaszcza wobec w/w uchylenia się od części z orzeczonych kar ograniczenia wolności i ich zamiany na zastępcze kary pozbawienia wolności.

W tym miejscu przypomnieć należy, że rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą, środkiem karnym lub nawiązką a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Zarzut rażącej niewspółmierności jest zasadny wtedy, gdy kara, środek karny lub nawiązka wprawdzie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, ale nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności dotyczących sądowego ich wymiaru (art. 53–56 kk). Zarzut ten może dotyczyć wyboru rodzaju kary, środka karnego, nawiązki lub innego środka albo ich wysokości, czy też niezastosowania np. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 143/20, rażąca niewspółmierność, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary.

Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zawarty w wyroku z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 211/20. Wskazano w nim, że zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność więc zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 438 pkt 4 kpk ta niewspółmierność kary musi być „rażąca”. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. Tym samym dopiero wykazanie rażącej niewspółmierności kary, a więc istnienia wyraźnej dysproporcji między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary, uzasadnia korektę zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy.

Reasumując, wymierzonej skazanej kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności nie sposób uznać za niewspółmierną, a tym bardziej rażąco niewspółmierną. Nie doszło też do naruszenia art. 7 kpk. Tym bardziej, że treść zarzutu w tym zakresie dotyczyła de facto okoliczności mających wpływ na wymiar kary, a więc związanych z zarzutem rażącej niewspółmierności kary. Wprawdzie skazana począwszy od dnia 19 września 2024 r. do dnia 6 maja 2026 r. korzysta z przerwy w wykonaniu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, co jest podyktowane jej poważnymi problemami ze zdrowiem - niewydolnością nerek, która prawdopodobnie będzie wymagała przeszczepu, jednak zdaniem Sądu Okręgowego nie wiadomo jak sytuacja będzie wyglądała w przyszłości. Pomijając fakt, że skazana uchylała się od wykonywania dwóch kar ograniczenia wolności, wątpliwym jest, żeby mogła je wykonać. Co się tyczy orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, to może ubiegać się o wyrażenie zgody na jej odbycie w ramach dozoru elektronicznego, ewentualnie odroczenie jej wykonania. W każdym bądź razie jest to kwestia zrealizowania tego rozstrzygnięcia, a wszelkie decyzje z tym związane będą podejmowane w postępowaniu wykonawczym.

Wniosek

Obrońca skazanej wniósł o:

1. zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. I co do orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności poprzez wymierzenie skazanej kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 8 miesięcy;

2. zwolnienie skazanej od ponoszenia. kosztów sądowych związanych z postępowaniem apelacyjnym.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Jak już wyżej wskazano, wymierzonej skazanej kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności nie sposób uznać za niewspółmierną, a tym bardziej rażąco niewspółmierną. Skazana dopuściła się aż pięciu oszustw, z czego raz wymierzono jej karę pozbawienia wolności, a cztery razy kary ograniczenia wolości. Dwie z nich zostały zamienione na zastępcze kary pozbawienia wolności z powodu ich niewykonywania. Nie sposób zgodzić się z obrońcą skazanej, że w/w cztery skazania miałyby zostać zredukowane do zaledwie 2 miesięcy pozbawienia wolności, po zsumowaniu z karą 6 miesięcy pozbawienia wolności dając karę łączną zaledwie 8 miesięcy pozbawienia wolności. Tym bardziej, że dolna granica ustawowego zagrożenia przy czynie z art. 286 § 1 kk wynosi 6 miesięcy.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3  1

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 23 października 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 615/24

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Jak już wyżej wskazano, orzeczonej wobec skazanej kary łącznej pozbawienia wolności nie sposób uznać za niewspółmierną, a tym bardziej rażąco niewspółmierną. Wymierzając ją Sąd Rejonowy wziął pod uwagę wszystkie istotne okoliczności. Stan zdrowia skazanej powinien być oceniany w postępowaniu wykonawczym. Tym bardziej, że może się ona ubiegać o udzielenie zezwolenia na wykonanie kary w systemie dozoru elektronicznego.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1  1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

S. K.

II

Sąd Okręgowy zwolnił skazaną od wydatków w postępowaniu odwoławczym, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. Biorąc pod uwagę, że skazana ma poważne problemy zdrowotne i uzyskuje niewielkie dochody obciążanie ją tymi należnościami było zbędne.

7.  PODPIS

SSO Tomasz Morycz SSO Agnieszka Wojciechowska - Langda SSO Jacek Matusik

0.11.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca skazanej

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Kara łączna

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

zmiana