Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 436/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 11 grudnia 2024 roku, sygn. akt II K 103/24

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☒ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

R. Z. (1)

Niekarany

Sytuacja majątkowa oskarżonego

Karta karna k. 272

Informacja e - (...) k. 271

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

Karalność sądowa oskarżonego

Sytuacja majątkowa

Karta karna

Informacja e - (...)

Załączone dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tych dokumentów.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Apelacja Pełnomocnika oskarżycielki prywatnej

Lp.

Zarzut

Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej skarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisu postępowania w postaci art. 7 kpk oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i niezasadne przyjęcie nieznacznego stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów i pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Zarzuty podniesione w apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej we wskazanym wyżej zakresie są niezasadne.

Zdaniem Sądu Okręgowego, zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, a przeprowadzone w oparciu o tę analizę wnioskowanie jest logiczne, zgodne z przesłankami wynikającymi z art. 7 k.p.k. i przekonująco uzasadnione w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że Sąd I instancji wnikliwie zweryfikował tezy aktu oskarżenia, w granicach niezbędnych dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, skutkującego prawidłowymi ustaleniami faktycznymi i uznaniem oskarżonego za winnego popełnienia przypisanych mu przestępstw z art. 216 § 1 kk., art. 217 § 1 kk oraz art. 212 kk.

Sąd odwoławczy podziela wykładnie Sądu I instancji dotyczącego uznania stopnia winy i społecznej szkodliwości dokonanych czynów jako nieznaczne. Argumenty skarżącego dotyczące znacznego stopnia społecznej szkodliwości przestępstw przypisanych oskarżonemu i braku pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec sprawcy okazały się niezasadne. Warunkiem warunkowego umorzenia jest istnienie pozytywnej prognozy, a więc uzasadnionego przypuszczenia prawidłowego postępowania ze strony sprawcy. Istnienie tej prognozy oparte jest na postawie sprawcy niekaranego za przestępstwa umyślne, jego właściwościach i warunkach osobistych oraz dotychczasowym sposobie życia. Na wstępie warto przytoczyć sentencję Sądu Apelacyjnego, z której to wynika iż uchybienia przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu mogą przybierać postać obrazy prawa materialnego, ale dzieje się tak wówczas, gdy przy ocenie stopnia karygodności czynu Sąd pominął okoliczności wymienione w art. 115 § 2 k.k. lub wziął pod uwagę okoliczności niewyszczególnione w tym przepisie. Wyrok SA w Poznaniu z 16.03.2022 r., II AKa 294/21, LEX nr 3341083.Wbrew twierdzeniom pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego Sąd przy ocenie stopnia szkodliwości czynu wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy. Zdaniem Sądu stopień winy i społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego przestępstw nie są znaczne. Niewątpliwie między stronami istnieje trwały konflikt rodzinny, spowodowany brakiem porozumienia między członkami rodziny, które legły u podstaw motywu przypisanego zachowania . Sąd miał na uwadze stosując wobec oskarżonego warunkowe umorzenie okoliczność dotychczasowej jego niekaralności. R. Z. (1) pozostaje aktywny zawodowo. W stosunku do niego było też wydane poświadczenie bezpieczeństwa. Prawidłowo funkcjonował w społeczeństwie.Nie ma racjonalnych podstaw by zakładać, że w wyniku przestępstwa popełnionego przez oskarżonego, pokrzywdzona nie jest w stanie funkcjonować bez obaw o własne bezpieczeństwo, które w przyszłości mogłoby zostać naruszone przez oskarżonego. Pokrzywdzona nie poniosła znaczącej krzywdy, dolegliwości są wyłącznie natury emocjonalnej opartej na poczuciu zawodu co do postępowania osoby niegdyś najbliższej. Postacie przemocy nie były trafnie uznane za drastyczne jak to stara się wykazać pełnomocnik w apelacji. Jego wywody mają charakter przerysowania zachowania i intencji oskarżonego. Podnosi szereg argumentów i okoliczności będących poza przedmiotem oceny zachowania oskarżonego w tej konkretnej sprawie. Oskarżonemu nie zarzucono znęcania się , usiłowania zabójstwa czy tworzenia fałszywych dowodów . Inne zachowania będą dopiero przedmiotem oceny . Fakt korzystania z prawa do obrony i zaprzeczanie dopuszczenia się czynów nie może być traktowany jako wykluczający dokonanie refleksji nad nagannością zachowania i pozytywną prognozę kryminologiczną. Zmiana zaskarżonego wyroku z powodu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary może mieć zatem miejsce dopiero wtedy, gdy wykazana zostanie wyraźna dysproporcja między karą wymierzoną przez Sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2004 roku, sygn. akt II AKa 514/04).

Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy zastosował wobec R. Z. (1) karną reakcję proporcjonalną i adekwatną do okoliczności przedmiotowej sprawy. Represja prawnokarna musi być na tyle dolegliwa, aby stanowić wystarczającą przestrogę na przyszłość dla sprawcy i przez to zapobiec jego powrotowi na drogę przestępstwa. Oskarżony w jego warunkach osobistych i właściwościach jest przykładowym sprawcą wobec , którego tego rodzaju sodek probacyjny winien być zastosowany. W przeciwnym razie kara będzie uznana za niesprawiedliwą i wyłącznie nacechowaną na elementami dolegliwości. Sąd wyznaczył okres próby wynoszący 3 lata, który w pełni pozwoli zweryfikować trafność pozytywnej prognozy kryminologicznej oskarżonego. Ponadto pomimo uznania czynu za nieznacznie szkodliwy i zawiniony Sąd, ze względu na założone cele nałożył na oskarżonego dozór kuratora sądowego w okresie prób, co jest dodatkowa dolegliwością i środkiem kontroli zachowania sprawcy.

Wniosek

o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I Instancji.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Z przyczyn wskazanych w części 3.1. niniejszego uzasadnienia wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.

Apelacja obrońcy

Lp.

Zarzut

Obrońca zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów postępowania.

Sąd I instancji w sposób wyczerpujący i zgodny z wymogami art. 424 k.p.k. przedstawił w uzasadnieniu wydanego wyroku, gdzie dokonał oceny całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie zgodnie z dyspozycją art. 410 k.p.k. ze wskazaniem dowodów, które przyjął za podstawę swych ustaleń. Zawarta tam argumentacja jest logiczna, przekonywująca, pozbawiona błędu i nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów określonych w art. 7 k.p.k. Dokonana ocena dowodów nie uchybia też zasadom określonym w art. 5 k.p.k. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. (zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16). Na tej podstawie poczynił trafne ustalenia faktyczne, a następnie wysnuł prawidłowy wniosek o uznaniu oskarżonego za winnego zarzucanych mu przestępstw z art. 216 § 1 kk., art. 217 § 1 kk oraz art. 212 kk..

Wyzwiska kierowane do pokrzywdzonej były niewątpliwie wulgarne i zarówno w ujęciu subiektywnym, jak i obiektywnym miały charakter znieważający i zniesławiający . Ponadto wypowiedź skierowana do córki pokrzywdzonej wykraczała poza społecznie akceptowane normy. Zrzucanie pokrzywdzonej niemoralnego postępowania w sferze zawodowej mogło naraziło ją na utratę zaufania niezbędnego do wykonywania obowiązków na stanowisku prokuratora.

Nie ulega również wątpliwości, iż oskarżycielka doznała naruszenia nietykalności ciała spowodowanych działaniem oskarżonego. Chwycenie za szyję i duszenie, rzucenie pokrzywdzona plastykowym przedmiotem, uderzenie pokrzywdzonej drzwi zachowania te wyczerpały znamiona czynu z art. 217 § 1 kk.

Reasumując wbrew twierdzeniom skarżącego, przeprowadzona przez Sąd Rejonowy ocena wszystkich dowodów zebranych w sprawie doprowadziła ten Sąd do trafnych ustaleń faktycznych. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z błędem w ustaleniach faktycznych. Taki błąd w orzekaniu zachodzi wtedy gdy treść dokonanych ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd nie odpowiada zasadom prawidłowego rozumowania, a błąd ten mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. Zarzut takiego błędu nie jest uzasadniony, gdy sprowadza się do samego zakwestionowania stanowiska sądu czy do polemiki z ustaleniami sądu: jest skuteczny tylko wtedy, kiedy skarżący wykaże konkretne uchybienia w ocenie materiału dowodowego, jakich dopuścił się sąd I instancji, stosujący reguły logicznego rozumowania, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie może on jednak osiągać celu zamierzonego przez wnoszącego środek odwoławczy, jeżeli sprowadza się w swej istocie do polemiki z rozważaniami sądu I instancji, zawartymi w pisemnych motywach wyroku” (por. wyrok z dnia 24.05.2007r. SA w Ł., opubl. Prok. i Pr. - wkł. 2008/7-8/55, KZS 2008/7-8/103). Taki właśnie - polemiczny charakter – ma wywiedziony przez obrońcę oskarżonego środek odwoławczy w niniejszej sprawie.

Wniosek

Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych im czynów

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Wobec uznania przez Sąd odwoławczy zarzutów apelacji za niezasadne z przedstawionych wyżej powodów, koniecznym stało się stwierdzenie, iż skorelowane z nim wnioski także nie zasługują na uwzględnienie.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3  1

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 11 grudnia 2024 roku, sygn. akt II K 103/24

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Uznanie zarzutów apelacji obrońcy i pełnomocnika oskarżycielki prywatnej za niezasadne, co skutkowało utrzymaniem wyroku w mocy.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1  1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

R. Z. (2)

Kosztami sądowymi w sprawie obciążono oskarżonego i oskarżycielkę prywatną poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa kwot po 100 (sto) złotych tytułem opłat na podstawie art. 8 i art. 13 § 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych

Kosztami zastępstwa procesowego za postepowanie odwoławcze obciążono oskarżonego R. Z. (1) i oskarżycielkę prywatną B. Z. w zakresie przez nich poniesionym na postawie art. 636 § 1 -3 k.p.k. zw. z art. 633 k.p.k.

7.  PODPIS

0.11.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 11 grudnia 2024 roku, sygn. akt II K 103/24

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Obrońca

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

zmiana

0.11.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 2

Podmiot wnoszący apelację

Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 11 grudnia 2024 roku, sygn. akt II K 103/24

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

Uchylenie

☐

zmiana