VI Ka 762/23 - uzasadnienie Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie z 2024-01-17
Warszawa, dnia 17 stycznia 2024 r.
Sygn. akt VI Ka 762/23
1.
2.WYROK
2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSR del. Agnieszka Maszner
protokolant: sekretarz sądowy Marta Herc
4.przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia
po rozpoznaniu dnia 17 stycznia 2024 r.
5.sprawy B. S., syna P. i M., ur. (...) w Ż.
6.oskarżonego o przestępstwa z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk
7.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
8.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
9.z dnia 13 kwietnia 2023 r. sygn. akt IV K 507/20
orzeka
1. uchyla zaskarżony wyrok ,
2. przyjmuje, że zarzucane oskarżonemu w komparycji wyroku czyny stanowią trzy czyny polegające na tym że:
I. W dniu 29 listopada 2019 roku w W. w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia w postaci opakowania perfum m-ki (...) (...) pojemności 100 ml o wartości 279,99 zł oraz opakowania perfum m-ki (...) o pojemności 75 ml o wartości 149,99 zł, powodując straty w kwocie łącznej 429,98 zł na szkodę (...) Sp.z.o.o. i czyn ten kwalifikuje z art. 119§1 kw
II. W dniu 30 listopada 2019 roku w W. w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia w postaci opakowania perfum (...) o pojemności 75 ml o wartości 149,99 zł oraz jednego opakowania perfum (...) o pojemności 125 ml o wartości 179,99 zł, powodując straty w kwocie łącznej 329,98 zł na szkodę (...) Sp.z.o.o. i czyn ten kwalifikuje z art. 119§1 kw
III. W dniu 11 stycznia 2020 roku w W. w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia w postaci dwóch opakowań perfum (...) o pojemności 50 ml o wartości 199,99 zł za sztukę oraz dwóch opakowań perfum (...) o pojemności 100 ml o wartości 199,99 zł, za sztukę powodując straty w kwocie łącznej 799,96 zł na szkodę (...) Sp.z.o.o. i czyn ten kwalifikuje z art. 119§1 kw
3. na podstawie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw i art. 62 § 2 kpw umarza postępowanie karne w stosunku do oskarżonego B. S.
4. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Warszawa Praga - Południe w Warszawie na rzecz adw. A. W. kwotę 1024,80 zł (jeden tysiąc dwadzieścia cztery złote 80/100) obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT
5. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa
UZASADNIENIE |
||
Formularz UK 2 |
Sygnatura akt |
VI Ka 762/23 |
1. CZĘŚĆ WSTĘPNA |
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji |
Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2023 roku, sygn. akt II K 507/20 |
1.2. Podmiot wnoszący apelację |
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
☐ oskarżyciel posiłkowy |
☐ oskarżyciel prywatny |
☒ obrońca |
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego |
☐ inny |
1.3. Granice zaskarżenia |
1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
||||
☒ na korzyść ☐ na niekorzyść |
☒ w całości |
|||
☐ w części |
☐ |
co do winy |
||
☐ |
co do kary |
|||
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
|||
1.1.2. Podniesione zarzuty |
||||
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
||||
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
|||
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
|||
☒ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
|||
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia |
|||
☐ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
|||
☐ |
||||
☐ |
brak zarzutów |
1.4. Wnioski |
☒ |
Uchylenie |
☐ |
zmiana |
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami |
1.5. Ustalenie faktów |
1.1.3. Fakty uznane za udowodnione |
||||
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
2.1.1.1. |
B. S. |
Sytuacja majątkowa |
Informacja |
k. 379 |
2.1.1.2. |
B. S. |
Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną nigdy jednak w warunkach 31§2 kk |
Aktualne dane o karalności |
K 392-393 |
2.1.1.3 |
B. S. |
Sytuacja zdrowotna oskarżonego od czasu wydania opinii biegłych psychiatrów nie zmieniła się |
Historia choroby |
K 397, 398 |
1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione |
||||
Lp. |
Oskarżony |
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi |
Dowód |
Numer karty |
2.1.2.1. |
1.6. Ocena dowodów |
1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów |
||
Lp. faktu z pkt 2.1.1 |
Dowód |
Zwięźle o powodach uznania dowodu |
2.1.1.1 |
Informacja e - (...) |
Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Dowód nie kwestionowany przez strony postępowania, w oparciu, o który Sąd poczynił ustalenia faktyczne w sprawie |
2.1.1.2 |
Aktualna Karta Karna |
Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Dowód nie kwestionowany przez strony postępowania, w oparciu, o który Sąd poczynił ustalenia faktyczne w sprawie |
2.1.1.3 |
Historia choroby |
Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Dowód nie kwestionowany przez strony postępowania, w oparciu, o który Sąd poczynił ustalenia faktyczne w sprawie |
1.1.6.
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów |
||
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 |
Dowód |
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu |
x |
x |
x |
3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków |
|||
Lp. |
Zarzut |
||
3.1. |
Obrońca wniosła apelację, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi: - naruszenie art. 201 kpk w zw z art. 170§1 pkt 2 kpk przez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego neurologa, podczas gdy dopuszczenie i przeprowadzenie przedmiotowej opinii w realiach niniejszej sprawy w szczególności w związku z dokumentacją medyczną oskarżonego oraz jego wyjaśnieniami odnoszącymi się do jego stanu zdrowia , pozostawało niezbędne w celu ustalenia czy w chwili czynu oskarżony mógł pokierować swoim postępowaniem ze względu na stan zdrowia, - naruszenia art. 167 kpk w zw z art. 366 kpk w zw z art. 170§1 pkt 3 kpk poprzez oddalenie wniosku o ponowne przesłuchanie F. B., pomimo, iż dopuszczenie i przeprowadzenie przedmiotowego dowodu pozostawało niezbędne do ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego oraz wyjaśnienia wszelkich okoliczności w przedmiotowej sprawie w szczególności stanu zdrowia oskarżonego w czasie zarzucanych mu czynów - naruszenia art. 201 kpk w zw z art. 170§1 pkt 2 kpk poprzez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu uzupełniającego badania oskarżonego przez dwóch biegłych psychiatrów na okoliczność czy u oskarżonego na skutek uzależnienia od alkoholu i substancji psychoaktywnych, licznych urazów głowy z utratą przytomności, a także rozpoznanej padaczki w chwili czynu mógł rozpoznać znaczenie czynu lub czy mógł pokierować swoim postępowaniem ze względu na stan zdrowia oraz ewentualnie gdyby biegli doszli do przekonania, iż oskarżony nie był niepoczytalny w chwili czynu ustalenie czy doszło do ograniczenia poczytalności w stopniu znacznym, podczas gdy w światle zebranego materiału dowodowego przeprowadzenie ww dowodu pozostaje niezbędne i zasadne z uwagi na stan zdrowia oraz wyjaśnienia oskarżonego w okresie w jakim doszło do zarzucanego mu czynu -naruszenia art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego w sprawie oraz uznanie iż opinia sądowo – psychiatryczna w przedmiotowej sprawie pozostaje pełna, jasna i pozbawiona sprzeczności a sformułowane z nich wnioski są zrozumiałe, podczas gdy z prawidłowej analizy materiału dowodowego w szczególności z wyjaśnień oskarżonego co do swojego stanu zdrowia w ww okresie wynika iż ww opinia pozostaje niepełna oraz niejasna w świetle przedmiotowej sprawy oraz poczytalności oskarżonego w okresie pomiędzy listopadem a styczniem 2020r - naruszenia art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej analizy materiału dowodowego w sprawie oraz uznanie iż oskarżony B. S. miał zachowaną zdolność do rozumienia znaczenia czynu i pokierowanie swoim postępowaniem, podczas gdy, z prawidłowej analizy materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie wynika, iż ze względu na stan zdrowia oskarżonego ww zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem pozostawała zniesiona lub znacząco ograniczona. |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny |
|
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny |
|||
W opinii Sąd Odwoławczego, Sąd pierwszej instancji przeprowadził przewód sądowy zgodnie z wymogami procedury karnej oraz dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 7 kpk. Sąd Okręgowy po dokonaniu wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, zajął stanowisko, iż Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe, wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy. Postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zwłaszcza w zakresie stanu zdrowia oskarżonego pod kątem jego odpowiedzialności zgodnie z treścią art. 31§1 i 2kk zostało przeprowadzone z należytą starannością i poszanowaniem proceduralnych zasad obowiązujących w polskim procesie karnym. Rozpoczynając analizę zarzutów apelacyjnych sformułowanych przez obrońcę oskarżonego w złożonym środku odwoławczym Sąd Okręgowy podkreśla, iż nie podziela stanowiska skarżącego jakoby w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 7 kpk. oraz 201 kpk Sąd Okręgowy zważył iż Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy skompletował historię choroby oskarżonego a następnie dopuścił dowód z opinii biegłych dwóch psychiatrów. Opinia, ta która po odebraniu na wniosek obrony opinii uzupełniającej została prawidłowo oceniona przez Sąd Rejonowym zgodnie z treścią art. 201 kpk jako pełna, jasna i pozbawiona sprzeczności zaś sformułowane w niej wnioski zostały uznane za zrozumiałe i znajdujące oparcie w aktualnych wskazaniach wiedzy medycznej. Sąd Okręgowy w kontekście zarzutu apelacyjnego, iż nie został dopuszczony dowód z opinii biegłego neurologa zważył, że biegli psychiatrzy składający uzupełniającą opinię ustną (vide k 263-264) w sposób spójny i wiarygodny wskazali iż w przypadku oskarżonego z uwagi na stwierdzone u niego schorzenia nie zachodziła konieczność dopuszczenia dodatkowej opinii biegłego neurologa lub psychologa Sąd Okręgowy podkreśla, iż zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów o której mowa w treści art. 7 kpk, organ procesowy ocenia dowody i wyciąga tak jak w niniejszej sprawie wnioski zgodne z zasadami logiki analizując w sposób spójny zebrany materiał dowodowy. Sąd powinien wyjaśnić, w jaki sposób dowody ocenił i dlaczego wyciągnął z nich takie, a nie inne wnioski dotyczące konkretnych ustaleń faktycznych. Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niemożności przypisania tej cechy innym dowodom, pozostaje pod ochroną art. 7 kpk wówczas, gdy jest ono poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, z uwzględnieniem zasady prawdy materialnej, zasady obiektywizmu, a także, gdy jednocześnie jest wyczerpująco oraz logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku ( vide Sądu Najwyższego z dnia 20.09.2007r., sygn. akt SNO 57/07). Zdaniem Sądu Okręgowego argumenty sformułowane we wniesionej apelacji stanowią jedynie polemikę z ustaleniami Sądu Rejonowego opartymi na wiarygodnej opinii biegłych psychiatrów, której treść jest niezgodna z oczekiwaniami oskarżonego. Sąd Okręgowy podziela w tym zakresie stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. ( zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16). Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji, procedując w niniejszej sprawie, spełnił wszystkie wskazane wyżej wymogi i nie popełnił błędu w ustaleniach w zakresie stanu zdrowia oskarżonego oraz jego poczytalności w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów. Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień w zakresie oceny dowodu z opinii biegłych psychiatrów prawidłowo ocenił jej wartość dowodową i dokonał prawidłowej oceny wniosków obrońcy w przedmiocie dopuszczenia kolejnych opinii odnośnie zdrowia oskarżonego. Dokonana analiza jest wszechstronna, logiczna i rzeczowa. |
|||
Wniosek |
|||
Uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Otwocku Wydział II Karny do ponownego rozpoznania |
☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny |
||
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. |
|||
Z przyczyn wskazanych w części 3.1. niniejszego uzasadnienia, wnioski obrońcy były niezasadne. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się konieczności dopuszczenia kolejnych opinii odnośnie stanu zdrowia oskarżonego albowiem zgromadzony przez Sąd I Instancji materiał dowodowy był wystarczający do dokonania ustaleń w tym zakresie. Za równie nie trafny uznał Sąd Okręgowy wniosek o ponowne przesłuchanie świadka F. B., jak słusznie wskazał Sąd I instancji w czasie rozpoznania sprawy świadek już w czasie pierwszego przesłuchania na rozprawie nie pamiętał okoliczności zdarzenia. W związku z tym, wnioski obrońcy, w których domagał się on uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, nie zasługują na uwzględnienie jako niezasadne. |
4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU |
|
4.1. |
6. Sąd działając na podstawie art. 440 kpk uchylił zaskarżony wyrok , 7. Przyjął, że zarzucane oskarżonemu w komparycji wyroku czyny stanowią trzy czyny polegające na tym że: IV. W dniu 29 listopada 2019 roku w W. w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia w postaci opakowania perfum m-ki (...) (...) pojemności 100 ml o wartości 279,99 zł oraz opakowania perfum m-ki (...) o pojemności 75 ml o wartości 149,99 zł, powodując straty w kwocie łącznej 429,98 zł na szkodę (...) Sp.z.o.o. i czyn ten kwalifikuje z art. 119§1 kw V. W dniu 30 listopada 2019 roku w W. w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia w postaci opakowania perfum (...) o pojemności 75 ml o wartości 149,99 zł oraz jednego opakowania perfum (...) o pojemności 125 ml o wartości 179,99 zł, powodując straty w kwocie łącznej 329,98 zł na szkodę (...) Sp.z.o.o. i czyn ten kwalifikuje z art. 119§1 kw VI. W dniu 11 stycznia 2020 roku w W. w sklepie (...) przy ulicy (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia cudzego mienia w postaci dwóch opakowań perfum (...) o pojemności 50 ml o wartości 199,99 zł za sztukę oraz dwóch opakowań perfum (...) o pojemności 100 ml o wartości 199,99 zł, za sztukę powodując straty w kwocie łącznej 799,96 zł na szkodę (...) Sp.z.o.o. i czyn ten kwalifikuje z art. 119§1 kw 1. A w konsekwencji na podstawie art. 45 § 1 kw w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpw i art. 62 § 2 kpw umorzył postępowanie karne w stosunku do oskarżonego B. S. |
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności |
|
Pomimo, iż apelacja obrońcy nie była zasadna, to przy jej rozpoznaniu Sąd Okręgowy stwierdził istnienie okoliczności stanowiącej przesłankę z art. 440 k.p.k., którą obowiązany był uwzględnić z urzędu. Zaistnienie tej okoliczności doprowadziło do uchylenia wyroku I Instancji Sąd Okręgowy uznał iż, że zachowania oskarżonego zarzucone mu w pkt 1 i 2 komparycji zaskarżonego wyroku winny być uznane za pojedyncze trzy wykroczenia z art. 119§1 kw, w brzemieniu tego przepisu obowiązującym od dnia 1 października 2023r Sąd uznał iż Sąd Rejonowy niewłaściwe uznał oskarżonego za winnego czynów z art. 278§1 kk w zw z art. 12§1 kk polegających na trzech kradzieżach sklepowych. W ocenie Sądu Okręgowego na gruncie niniejszej sprawy i zebranego materiału dowodowego nie można było czynów oskarżonego objąć węzłem art. 12§1 kk z uwagi na brak znamion wskazanych w tym przepisie. W ocenie Sądu Okręgowego brak było bowiem w niniejszej sprawie niezbędnej klamry wynikającej z art. 12§1 kk w postaci realizacji z góry powziętego zamiaru, pozwalającej przypisać oskarżonemu jedno przestępstwo kradzieży, popełnione w warunkach czynu ciągłego. Okoliczność ta, jak każde inne znamię musi zostać udowodniona, a ewentualne wątpliwości, o ile są nieusuwalne, nie mogą być rozstrzygane na niekorzyść oskarżonego. Żaden z przeprowadzonych w sprawie dowodów nie pozwalał dokonać w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń, a w szczególności nie było to możliwe na podstawie zapisu z monitoringu, z którego wynikało jedynie, że oskarżony w dniach 29 listopada 2019 roku, 30 listopada 2019roku oraz 11stycznia 2020 roku dokonał trzech kradzieży perfum. Przy czym wartość skradzionego mienia w brzmieniu ustawy kodeks wykroczeń obowiązującym od dnia 1 października 2023 roku wskazuje iż oskarżony popełnił trzy wykroczenia z art. 119§1 kw. Fakt wskazanej zbieżności miejsca i czasu mógł poszlakowo wskazywać na powzięty z góry zamiar, lecz nie musiał. Mogło być równie dobrze tak, że oskarżony drugiej i trzeciej kradzieży dopuścił się zachęcony poprzednimi sukcesami oraz w rekcji na sytuację finansową oskarżonego jaka była w danym dniu zwłaszcza, iż kradzieże następowały w różnych dniach, zaś pomiędzy drugą i trzecią kradzieżą upłynął okres miesiąca i 11 dni. W ocenie Sądu Okręgowego nie można na gruncie zebranego w sprawie materiału dowodowego wykluczyć, iż oskarżony podejmował kolejne kradzieże działając w tzw. zamiarze odnawialnym, podejmując decyzję o popełnieniu zarzucanych mu czynów korzystając z nadarzających się powtarzalnych okazji. Sąd uznał, iż wątpliwości powstałe co do zamiaru oskarżonego mają nieusuwalny charakter, bowiem za żadną z tych możliwości nie przemawia jednoznacznie ani logiczne rozumowanie, ani życiowe bądź zawodowe doświadczenie. Sąd Rejonowy również nie przedstawił w pisemnym uzasadnieniu rzetelnej argumentacji za poglądem przeciwnym, bowiem wyłącznie zbieżność miejsca, sposobu i czasu nie były ku temu wystarczające. Przedstawione okoliczności mogły wskazywać na powzięty z góry zamiar, lecz nie wykluczały ustaleń przeciwnych. W tej sytuacji jedynym rozwiązaniem było zastosowanie konstrukcji opisanej w art. 5§2 kpk i rozbicie przypisanego czynu na trzy wykroczenia. Orzekając w sprawie Sąd Okręgowy miał na uwadze treśc wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2020r. o sygn. akt II AKa 215/18, gdzie stwierdzono, że "z góry powzięty zamiar" oznacza zamiar, który już w chwili jego powzięcia odnosi się do zindywidualizowanych, przynajmniej w ogólnych zarysach, zachowań oraz obejmuje wszystkie te zachowania, które składają się na czyn ciągły ". Nie może wchodzić w grę ani zamiar ogólny, ani tzw. zamiar odnawialny. Powzięcie zamiaru „z góry” oznacza, że sprawca musi zaplanować swoją działalność od pierwszego po ostatnie zachowanie. Nie jest zatem możliwe zastosowanie instytucji z art. 12 §1 KK w sytuacji, gdy sprawca wielu – nawet identycznych przestępstw - popełnianych w krótkich odstępach czasu, dokonuje ich niejako przy kolejnych nadarzających się okazjach”. W innym wyroku o sygn. akt II AKa 130/19 Sąd Apelacyjny w Poznaniu wskazał, że „podstawą dla ustalenia jedności czynu przestępnego w rozumieniu art. 12 § 1 KK jest tożsamość zamiaru, który sprawca wykonuje, a nie tylko podobieństwo czynów, czy wykorzystanie takiej samej sposobności. Chodzi więc o ten sam zamiar, a nie o taki sam zamiar popełnienia przestępstwa”. Rozróżnienie owych zamiarów i konsekwencje z tego wynikające wymagało precyzyjnych ustaleń faktycznych, których w tym zakresie przeprowadzić się nie dało. Sąd Okręgowy z uwagi na fakt, iż czyny przypisane oskarżonemu należy zakwalifikować jako wykroczenia z art. 119§1 kw, które zostały popełnione w dniach 29 listopada 2019r, 30 listopada 2019r oraz 11 stycznia 2020 r a więc w chwili wydania wyroku Sądu II Instancji od zdarzeń upłynął okres ponad 3 lata na podstawie art. 45§1kw w zw. z art. 5§1 pkt.4 kpsw, postępowanie w zakresie tych wykroczeń umorzył. Sąd Okręgowy zważył ponadto iż z uwagi na upłynięcie okresy przedawnienia zarzucanych oskarżonemu wykroczeń nie ma możliwości objęcia ich węzłem art. 12§2 kk. |
|
5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO |
|
1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji |
|
5.1.1. |
Przedmiot utrzymania w mocy |
x |
|
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy |
|
x |
|
1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji |
|
5.2.1. |
Przedmiot i zakres zmiany |
x |
|
Zwięźle o powodach zmiany |
|
x |
1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji |
|||
1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia |
|||
5.3.1.1.1. |
Z uwagi na ustalenie iż czyny zarzucane oskarżonemu stanowiły wykroczenia z art. 119§1 kw, których przedawnienie nastąpiło Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i stosując art. 439§1 pkt 9 kpk umorzył postępowanie. |
||
Zwięźle o powodach uchylenia |
|||
Niezależnie od zarzutów i wywodów apelacji w sprawie zaszła okoliczność wskazana w art. 45§1 kw, a w związku z tym zaskarżony wyrok należało uchylić i postępowanie przeciwko B. S. na podstawie art. 17§1 pkt 6 kpk oraz na podstawie art. 5§1 pkt 4 kpw umorzyć |
|||
5.3.1.2.1. |
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości |
||
Zwięźle o powodach uchylenia |
|||
x |
|||
5.3.1.3.1. |
Konieczność umorzenia postępowania |
||
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia |
|||
Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, iż czyny z art. 119 § 1 kw przypisane oskarżonemu, zostały popełnione w dniach 29 listopada 2019r, 30 listopada 2019r oraz 11 stycznia 2020 r a więc trzy letni okres przedawnienia upłynął w odpowiednio w dniach 29 listopada 2022r, 30 listopada 2022r i 11 stycznia 2023r Sąd odwoławczy rozpoznawał niniejszą sprawę już w dacie kiedy termin przedawnienia upłynął. Mając na uwadze treść art. 5 § 1 kpw w zw. z art. 45 § 1 kw oraz 62§2 kpw, w opisanej sytuacji koniecznym było uchylenie wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie i umorzenie postępowania z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej wyłączającej postępowanie w postaci przedawnienia karalności. |
|||
5.3.1.4.1. |
x |
||
Zwięźle o powodach uchylenia |
|||
x |
|||
1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania |
|||
x |
|||
1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku |
|||
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
||
IV |
Zgodnie z wnioskiem obrońcy działającego z urzędu Sąd zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Warszawa Praga - Południe w Warszawie na rzecz adw. A. W. kwotę 1024,80 zł (jeden tysiąc dwadzieścia cztery złote 80/100) obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT. |
||
6. Koszty Procesu |
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku |
Przytoczyć okoliczności |
V |
Sąd Okręgowy wobec umorzenia postępowania koszty postępowania zgodnie z przepisem art. 119 § 2 pkt. 1 k.p.w. przejął na rachunek Skarbu Państwa. |
7. PODPIS |
1.11. Granice zaskarżenia |
|||||
Kolejny numer załącznika |
1 |
||||
Podmiot wnoszący apelację |
obrońca |
||||
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja |
wyrok w całości |
||||
0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia |
|||||
☐ na korzyść ☒ na niekorzyść |
☒ w całości |
||||
☐ w części |
☐ |
co do winy |
|||
☐ |
co do kary |
||||
☐ |
co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia |
||||
0.11.3.2. Podniesione zarzuty |
|||||
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji |
|||||
☐ |
art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu |
||||
☐ |
art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany |
||||
☐ |
art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia |
||||
☒ |
art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, |
||||
☒ |
art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka |
||||
☐ |
|||||
☐ |
brak zarzutów |
||||
0.11.4. Wnioski |
|||||
☒ |
Uchylenie |
☐ |
zmiana |
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Osoba, która wytworzyła informację: Agnieszka Maszner
Data wytworzenia informacji: