Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

VI Ka 842/25 - uzasadnienie Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie z 2025-12-19

Warszawa, dnia 5 grudnia 2025 r.

Sygn. akt VI Ka 842/25

1

2WYROK

2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

4 Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda

6protokolant: protokolant sądowy Zuzanna Kurek

7przy udziale prokuratora Grzegorza Łaby

8po rozpoznaniu dnia 5 grudnia 2025 r.

9sprawy K. W., syna Z. i A.,

10ur. (...) w S.

11oskarżonego o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

12na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

13od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie

14z dnia 12 marca 2025 r. sygn. akt VIII K 618/23

17utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 842/15

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 12 marca 2025 roku, sygn. akt VIII K 618/23

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

co do winy

co do kary

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

uchylenie

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

K. W.

Stan majątkowy

Karany

Informacja e - (...), k. 174

Dane o karalności z K., k. 177-181

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obrońca oskarżonego zarzucił zaskarżonemu wyrokowi rażącą niewspółmierność orzeczonej kary w stosunku do stopnia winy, motywacji i sposobu zachowania się oskarżonego.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że wysokość kary ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wysokości 24 godzin miesięcznie wymierzonej przez Sąd Rejonowym oskarżonemu K. W. na okres
9 miesięcy oraz orzeczenie wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 2750 złotych nie nosi cech rażącej niewspółmierności. W związku z tym apelacja obrońcy oskarżonego została uznana za niezasadną.

Skarżący nie kwestionował ustaleń faktycznych, kwalifikacji prawnej zarzucanych czynów ani winy oskarżonego. Zatem, zdaniem Sądu Okręgowego, szczegółowe odnoszenie się do powyższych aspektów należało uznać za niecelowe i poprzestać wyłącznie na stwierdzeniu, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest kompletny, a ocena dowodów dokonana przez Sąd I instancji jest prawidłowa i nie budzi wątpliwości.

W odniesieniu do podniesionego w apelacji zarzutu zaznaczyć należy, że rażąca niewspółmierność kary występuje wówczas, gdy sąd pierwszej instancji w jaskrawy sposób nie skoreluje wymierzonej kary ze stopniem winy, społecznej szkodliwości czynu oraz z celami kary (M. W., Rażąca niewspółmierność kary jako przyczyna odwoławcza od wyroku , LEX/el. 2014.). Działanie takie skutkuje nieproporcjonalnością tej kary w takim stopniu, że dotychczas wymierzoną karę można byłoby nazwać ,,rażąco” niewspółmierną w stopniu nie dającym się zaakceptować. Trzeba podkreślić, że zmiana zaskarżonego wyroku z powodu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary może mieć miejsce dopiero, gdy wskazana zostanie wyraźna dysproporcja między karą wymierzoną przez sąd I instancji, a karą jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2004 roku, sygn. akt II AKa 514/04).

Sąd Rejonowy, opierając się na zgromadzonym materiale dowodowym, słusznie uznał oskarżonego K. W. za winnego tego, że w dniu 14 marca 2023 roku, w W., przy ul. (...), wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy o wadze 0,42 grama netto oraz środek odurzający w postaci heroiny o wadze 0,22 grama netto, czyli czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

Sąd Rejonowy, stosując art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 37a § 1 k.k. (w brzmieniu obowiązującym od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku, stosując art. 4 § 1 k.k.) wymierzył oskarżonemu karę 9 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem świadczenia nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wysokości 24 godzin miesięcznie. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę proporcjonalną i adekwatną do okoliczności przedmiotowej sprawy, co następnie w należyty sposób uzasadnił. Jak wskazano powyżej Sąd Okręgowy
w pełni zgadza się z przedstawionymi przez Sąd I instancji motywami. Podkreślenia wymaga, że zarzucany podsądnemu czyn zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Sąd Rejonowy natomiast skorzystał w niniejszej sprawie z instytucji sankcji zamiennej z art. 37a § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., wymierzając K. W. karę łagodniejsza niż przewiduje to ustawowe zagrożenie.

Rażąco niewspółmierna nie jest również kwota 2750 zł orzeczona wobec oskarżonego tytułem świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Wysokość orzeczonej kwoty jest zdecydowanie bardziej zbliżona do ustawowego minimum przewidzianego dla świadczenia z tytułu występku z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii. Orzeczony na podstawie art. 70 ust. 4a ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 39 pkt. 7 k.k. środek karny ma charakter rozstrzygnięcia penalnego i w związku z tym z założenia ma stanowić dodatkową dolegliwość adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu, mającą do spełnienia cele w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej.

Argumentacja podniesiona przez obrońcę oskarżonego w apelacji w żaden sposób nie odnosi się do faktycznego stanowiska przyjętego przez Sąd I instancji i nie wskazuje na konkretne, uzasadnione uchybienia, jakich Sąd miał się dopuścił przy ustalaniu odpowiedniego dla oskarżonego wymiaru kary. Sąd Okręgowy zwrócił również uwagę na wewnętrzną niespójność argumentacji apelacji, albowiem obrońca oskarżonego z jednej strony podniósł, że Sąd
I instancji przy ustalaniu wymiaru kary uwzględnił okoliczności łagodzące, z drugiej zaś
w dalszej części środka odwoławczego zarzuca temuż Sądowi ich pominięcie.

Uwzględniając powyższe Sąd Okręgowy stwierdza, że kara wymierzona przez Sąd Rejonowy jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia zawinienia oraz celów, jakie kara ma spełniać.

Wniosek

1. zmiana wyroku w zaskarżonej części poprzez obniżenie kary ograniczenia wolności;

2. zmiana wyroku w zaskarżonej części poprzez obniżenie kwoty świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej do kwoty 1000 zł;

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Podniesiona w apelacji argumentacja nie mogła spowodować zmiany w wyroku w żądanym zakresie z przyczyn wskazanych wyżej.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3  1

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 12 marca 2025 roku, sygn. akt VIII K 618/23

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Mając na uwadze powyższą argumentację, nie podzielając żadnego z zarzutów apelacyjnych, Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy stwierdzając ponadto, że nie jest on dotknięty wadami, które powinny być brane pod uwagę przez Sąd odwoławczy z urzędu.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1  1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność umorzenia postępowania

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

W. W.

-

Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa, uznając iż przemawia za tym jego sytuacja majątkowa.

7.  PODPIS

1.1.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok w części co do wymierzonej oskarżonemu kary

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

co do winy

co do kary

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

uchylenie

zmiana

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Małgorzata Hejduk
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Data wytworzenia informacji: