Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 982/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 16 kwietnia 2025r. o sygn. akt II K 59/24.

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

G. S.

W postepowaniu przed sądem odwoławczym zostało udowodnione, że oskarżony podczas pobytu w okolicach sklepu (...) spożywał alkohol, po czym nie prowadził już tego dnia pojazdu mechanicznego w ruchu drogowym.

Zapis monitotoringu na płycie DVD

K 26

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

G. S.

Nie zostało udowodnione, że oskarżony w dacie zdarzenia prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, w stanie nietrzeźwości.

0.12.2. Ocena dowodów

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

- obraza prawa procesowego w postaci art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego, co prowadziło do ustaleń faktycznych, iż oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości;

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zacząć wypada od stwierdzenia, że Sąd Rejonowy po części słusznie odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego, jakoby miał on spożywać alkohol w aucie i pozostawić w nim pustą butelkę, lecz przyłożył temu nadmierną wagę. Rzeczywiście, czas pobytu oskarżonego w aucie między 16:22, a 16:26 był zbyt krótki, by dać wiarę, że zdołał w nim wypić 0,7 litra mocnego alkoholu. Mając jednak na uwadze stan nietrzeźwości, w jakim oskarżony się znalazł, niepamięć nie tylko szczegółów, ale całych sekwencji zdarzeń może mieć w takim wypadku miejsce, zaś wadliwość linii obrony nie jest dowodem winy, szczególnie gdy brak jest bezpośrednich dowodów sprawstwa. Niepamięć krótkotrwała, jako następstwo zaburzenia konsolidacji pamięci w wyniku nadmiaru spożytego alkoholu jest pojęciem znanym powszechnie, bez konieczności sięgania po wiadomości specjalne. Zdaniem Sądu Okręgowego należało daleko bardziej skupić się na dowodach obiektywnych, do których należy zapis monitoringu i opinie biegłych toksykologów. Zeznania świadków nie wnosiły do sprawy niczego istotnego, bowiem odnosiły się do kontaktów z oskarżonym z czasu około godziny 17:00, i później, kiedy jego stanu nietrzeźwości nikt już nie kwestionował.

Zapis monitoringu o godzinie 16:31, czego nie zawarto w protokole oględzin odtworzenia zapisu, wraz z wybiórczą prezentacją fotograficzną, wskazuje z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że oskarżony w tym czasie wyszedł ze sklepu ze szklaną butelką w ręku, skierował się początkowo w stronę auta, lecz po chwili zawrócił i zniknął z kadru kamery, aż do godziny 17:06. W ocenie Sądu nie można wykluczyć, że oskarżony nabył w sklepie butelkę alkoholu, który następnie wypił. Gdyby wszedł w posiadanie produktu bezalkoholowego, nie musiałby się z nim oddalać od swojego pojazdu, by nie budzić oczywistych podejrzeń. Podkreślenia wymaga fakt, że pora roku, jak również leżący na trawniku śnieg wskazywały, że temperatura powietrza nie była dodatnia, co w korelacji z wieczorną porą nie zachęcało do bezcelowych spacerów po marketowym parkingu. Zdaniem Sądu, doświadczenie zawodowe wskazuje, że oskarżony mógł w tym czasie spożyć alkohol, który doprowadził do stanu nietrzeźwości stwierdzonego w późniejszym badaniu. Taka wersja zdarzeń, choć nie pokrywała się wprost z relacją oskarżonego, odpowiadała uzupełniającej opinii biegłych, którzy wskazali, że uzyskany wynik pomiaru alkoholu w wydychanym powietrzu był możliwy przy założeniu, że oskarżony we wskazanym czasie wypił jedną butelkę alkoholu typu whisky, o pojemności 0,7 litra. Sąd Rejonowy uznał tę opinię za jasną, zupełną i pełną, lecz nie wyciągnął z jej treści należytych wniosków, w szczególności w kontekście pełnej analizy zabezpieczonego zapisu monitoringu. Z opinii wynika jednoznacznie nie tylko to, że z punktu widzenia uzyskanych wyników badania stanu trzeźwości oskarżonego mogło dojść do spożycia alkoholu dopiero po zakończeniu prowadzenia samochodu, co również że mogła być to ilość i jakość odpowiadająca wyjaśnieniom oskarżonego. W tym stanie rzeczy swobodna ocena materiału dowodowego musi prowadzić do odmiennych niż w zaskarżonym wyroku wniosków.

Z pierwszej opinii biegłego wynikały również inne doniosłe okoliczności. Zgodnie z pierwszym wariantem, oskarżony wjeżdżając na teren parkingu miał między 2,8, a 3,3 promila alkoholu we krwi, czemu w żadnym wypadku nie odpowiada jego sposób poruszania się, gdy wysiadł z samochodu i udał się do sklepu. Z protokołu oględzin wynika, że oskarżony wysiadając z auta wyraźnie się chwiał. Tak samo ocenił to Sąd Rejonowy, pisząc o tym w uzasadnieniu wyroku. W ocenie Sądu Okręgowego, choć można mieć zastrzeżenia do sposobu zaparkowania auta przednimi kołami na trawniku, z całą stanowczością jego zdolności psychomotoryczne na tym etapie zdarzenia nie odpowiadały tak znacznemu stopniowi upojenia alkoholowego. Może rzeczywiście oskarżony nie szedł do sklepu krokiem sprężystym, z idealnie wyprostowaną sylwetką, lecz z pewnością nie zachowywał się wtedy tak, jakby miał około 3 promili alkoholu we krwi. Choć nie można wykluczyć, że jego stan trzeźwości nieznacznie, w stopniu niemożliwym do ustalenia odbiegał od zera, to ten wariant opinii, w oparciu o analizę zapisu monitoringu należy odrzucić.

Wariant drugi pierwszej opinii, przyjęty przez Sąd Rejonowy, sprowadzał się do założenia, że oskarżony wypił alkohol na krótko przed zaparkowaniem auta i znajdował się wtedy w fazie wchłaniania. Ta znów teza znajdowała opór w fakcie braku pustej butelki. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony nie wyniósł jej z samochodu, co jednoznacznie widać na zapisie monitoringu. Nie było jej również w samochodzie, skoro nie znalazła jej siostra oskarżonego. Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skoro świadek dokonując szczegółowego przeszukania samochodu w poszukiwaniu telefonu oskarżonego, wyrzuciła w złości pełną butelkę alkoholu, to uwzględniając kontekst sytuacyjny, tym bardziej zwróciłaby uwagę na butelkę opróżnioną, której w samochodzie by nie zostawiła. Pamiętać należy, że owo przeszukanie miało miejsce w cieniu zatrzymania jej brata w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa prowadzenia pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości. Wniosek taki jest tym bardziej trafny gdy przypomnieć, że świadek jest prokuratorem, posiadającym inny stopień wrażliwości na takie kwestie, niż przeciętny człowiek. W końcu wariant ten kłóciłby się z zaobserwowanym na zapisie monitoringu faktem nabycia i zapewne, jak nakazuje myśleć logika, spożycia kolejnej butelki alkoholu, już pod sklepem, co niewątpliwie zaburzyłoby wynik badania alcotestem, który zdaniem biegłego odpowiadał właśnie ilości 0,7 l. wysokoprocentowego alkoholu, a nie ilości zdecydowanie większej.

W końcu, jako wariant trzeci, przyjęty przez biegłego w opinii uzupełniającej, jako dopuszczalny, zostało uznane wypicie wyłącznie alkoholu typu whisky w ilości 0,7 litra w czasokresie, gdy oskarżony przebywał w okolicach sklepu (...), już po zatrzymaniu auta. Ten czas, ta ilość i ten rodzaj alkoholu odpowiadał w ocenie biegłego uzyskanym wynikom badania trzeźwości, co koreluje z opisaną wyżej obserwacją zachowania oskarżonego około godziny 16:31 (plik o nazwie (...)), wskazującego na nabycie w sklepie butelki alkoholu. Czas konsumpcji odpowiada również osiągnięciu maksymalnego stężenia alkoholu w ciele oskarżonego, który niespełna godzinę potem przewracał się, nie mogąc utrzymać równowagi. Ten wariant, w ocenie Sądu Okręgowego jest najbliższy prawdzie. Wynika z niego, że oskarżony tego dnia nie prowadził pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym i nawet jeśli doszło do tzw. nadpicia, to ilość alkoholu w jego organizmie, gdy przyjechał na wskazany parking była nieznaczna, niemożliwa do ustalenia, gdyż nie miała wpływu na wyliczenia biegłych. Trudno ten stan faktyczny uznać za udowodniony, lecz jako jedyny jest możliwy do przyjęcia, przy istnieniu nie dających się usunąć wątpliwości, jako najkorzystniejszy dla oskarżonego.

Wniosek

Zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

☒ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Nie dające się usunąć wątpliwości, po przeprowadzeniu swobodnej oceny całości materiału dowodowego, za pośrednictwem art. 5§2 kpk doprowadziły do uniewinnienia oskarżonego.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

0.0.1Uniewinnienie oskarżonego.

Zwięźle o powodach zmiany

Powody opisane wyżej.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

W razie uniewinnienia koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

7.  PODPIS

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wina.

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana