Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 marca 2019 r.

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:	SSO Monika Rosłan-Karasińska
Protokolant:	sekr. sądowy Aneta Rapacka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2019 r. w Warszawie

sprawy W. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...) Oddział w W.

o ustalenie kapitału początkowego

na skutek odwołania W. S.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...)Oddział w W.

z dnia 20 sierpnia 2018 r., nr (...)-2004

1.  zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 20 sierpnia 2018 r., nr (...)-2004 w ten sposób, że ponownie ustala wartość kapitału początkowego na dzień 01.01.1999 r. w wysokości 91.871, 20 zł (dziewięćdziesiąt jeden tysięcy osiemset siedemdziesiąt jeden złotych 20/100) przyjmując, że podstawa wymiaru kapitału początkowego wynosi 847,91 zł (osiemset czterdzieści siedem złotych 91/100), przyjmując 255 miesięcy składkowych oraz wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego w wysokości 69,45 %,

2.  w pozostały zakresie oddala odwołanie.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 20 sierpnia 2018 r. nr (...)-2004, Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...) Oddział w W. odmówił W. S. ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r., ponieważ przedłożone dowody nie powodują zmiany wartości kapitału początkowego (decyzja z dnia 20 sierpnia 2018 r. k. 110 tom I akt kapitałowych).

Odwołanie od powyższej decyzji złożył w dniu 26 września 2018 r. ubezpieczony W. S. . W jego treści odwołujący domagał się zmiany decyzji i uwzględnienie okresów zatrudnienia do całkowitego stażu pracy oraz okresu bezpośrednio po zakończeniu służby wojskowej (odwołanie z dnia 26 września 2018 r. k. 3 a.s.).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c., podnosząc argumentację, którą posłużył się w zaskarżonej decyzji. Organ rentowy wskazał, że ubezpieczony pismem z dnia 24 lipca 2018 r. złożył wniosek o ponowne ustalenie kapitału początkowego. Organ rentowy ponadto zaznaczył, że świetle przepisu § 22 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę jest świadectwo pracy, zaświadczenie płatnika składek lub innego właściwego organu, wydane na podstawie posiadanych dokumentów lub inny dokument, w tym w szczególności legitymacja ubezpieczeniowa, legitymacja służbowa, legitymacja związku zawodowego, umowa o pracę, wpis w dowodzie osobistym oraz pisma kierowane przez pracodawcę do pracownika w czasie trwania zatrudnienia. Natomiast w świetle § 27 rozporządzenia dowody z dokumentów, pisemne zeznania świadków oraz pisemne oświadczenia zainteresowanego powinny być dołączone do wniosku w oryginale. Organ rentowy zważył, że w okresach od 24 czerwca 1972 r. do 14 sierpnia 1972 r. oraz od 27 czerwca 1973 r. do 8 sierpnia 1973 r. i od 14 grudnia 1973 r. do 3 stycznia 1974 r. odwołujący odbył staż pedagogiczny w sezonowych placówkach wczasowych, co potwierdza zaświadczenie K. Letniej Inspektoratu (...) W. P., K. Letniej w W. Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w S. oraz K. Zimowej w W. Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w S.. Staż w ocenie organu rentowego nie jest tożsamy z pracą, brak jest wymiaru czasu wykonywanego stażu oraz daty urodzenia ubezpieczonego na wskazanych zaświadczeniach, brak jest również informacji czy z powyższego tytułu odprowadzone zostały składki na ubezpieczenie społeczne, wobec tego okresy te nie zostały uwzględnione do staży pracy. Organ nie zaliczył również okresu od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. tj. okresu od zwolnienia ze służby wojskowej do podjęcia pracy w (...) Zakładach (...) w W., ponieważ okres ten nie stanowi okresu składkowego, nieskładakowego ani uzupełniającego w myśl art. 6, 7 oraz 10 i 10a ustawy o emeryturach (odpowiedź na odwołanie k. 5 – 5 verte a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

W. S. urodzony w dniu (...), w okresie:

⚫

od 10 września 1975 r. pracował w wymiarze pełnego etatu, ostatnio na stanowisku kierownika sekcji w (...) S. A. w W.,

⚫

od 26 kwietnia 1978 r. do 9 grudnia 1978 r. odbywał zasadniczą służbę wojskową,

⚫

od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. nie odbywał służby zasadniczej, ani nie pracował,

⚫

od dnia 8 stycznia 1979 r. podjął ponownie pracę w (...) S. A. w W., gdzie pracował do dnia 31 stycznia 1986 r.

(zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 10 marca 2003 r. k. 11 – 12 tom I akt kapitałowych, kopia książeczki wojskowej odwołującego k. 7 – 9 tom I akt kapitałowych).

Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. P. Inspektorat (...) w W. stwierdziło, że W. S. ukończył w dniu 26 kwietnia 1972 r. 36 godzinny kurs przygotowawczy dla wychowawców sezonowych placówek wczasowych i został wstępnie przygotowany do pełnienia funkcji wychowawcy Ubezpieczony od 24 czerwca 1972 r. do 14 sierpnia 1972 r. pracował na stanowisku wychowawcy grupy w turnusie kolonia letnia w K. Letniej Inspektoratu (...) W. P., od 27 czerwca 1973 r. do 8 sierpnia 1973 r. pracował na stanowisku na stanowisku wychowawcy grupy w turnusie kolonia letnia I,II turnus w K. Letniej w W. Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w S. oraz od 14 grudnia 1973 r. do 3 stycznia 1974 r. odwołujący był zatrudniony na stanowisku wychowawcy grupy w turnusie kolonia zimowa w K. Zimowej w W. Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w S.. Odwołujący świadczył pracę na koloniach jako wychowawca przez cały okres pobytu, był opiekunem całodobowo (potwierdzenie z dnia 14 sierpnia 1972 r., potwierdzenie z dnia 8 sierpnia 1973 r., potwierdzenie z dnia 3 stycznia 1974 r. – akta kapitałowe, zeznania odwołującego W. S. k. 18 a.s.).

Decyzją z dnia 25 listopada 2014 r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...) Oddział w W. ustalił w stosunku do wnioskodawcy W. S. kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 r. Wysokość kapitału początkowego wyniosła 91 769,81 zł. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 70,66 %. Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy, wynoszącego 70,66 % przez kwotę 1.220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Do ustalenia wysokości kapitału początkowego, organ rentowy uwzględnił okresy składkowe w wymiarze 21 lat, 4 dni. W załączniku do ww. decyzji organ rentowy wskazał, że do ustalenia wartości kapitału początkowego Zakład nie uwzględnił okresów: od 24 czerwca 1972 r. do 14 sierpnia 1972 r., od 27 czerwca 1973 do 8 sierpnia 1973 r. od 24 grudnia 1973 r. do 3 stycznia 1974 r., gdyż nie został wystarczająco udowodniony oraz okresu od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. ponieważ okresie niewykonywania pracy od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej do dnia podjęcia pracy nie jest wymieniony w ustawie jako okres składkowy lub nieskładkowy ( decyzja z dnia 25 listopada 2014 r. k. 86 – 92 tom I akt kapitałowych)

Ubezpieczony nie zgodził się z powyższą decyzją i złożył wniosek o ponowne obliczenie kapitału początkowego załączając dokumenty poświadczające, że brak jest dokumentów dodatkowo potwierdzających okresy zatrudnienia w formie stażu pedagogicznego, lub uległy one wybrakowaniu (pismo z dnia 26 lipca 2018 r. k. 94 tom I akt kapitałowych oraz załączniki 96 – 106 a.s.).

Następnie decyzją z dnia 20 sierpnia 2018 r. nr (...)-2004, Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział w W. odmówił W. S. ponownego ustalenia wartości kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r., ponieważ przedłożone dowody nie powodują zmiany wartości kapitału początkowego (decyzja z dnia 20 sierpnia 2018 r. k. 110 tom I akt kapitałowych).

Od niekorzystnej dla siebie decyzji organu rentowego, ubezpieczony W. S. złożył odwołanie do tut. Sądu inicjując tym samym niniejsze postępowanie (odwołanie z dnia 26 września 2018 r. k. 3 a.s.).

W toku postępowania, Sąd Okręgowy zobowiązał organ rentowy do przedstawienia hipotetycznego wyliczenia wysokości kapitału początkowego przyjmując jako okresy składkowe okresy sporne. Organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 17 stycznia 2019 r. wskazał, że przy hipotetycznym przyjęciu do stażu pracy wnioskodawcy spornych okresów: od 24 czerwca 1972 r. do 14 sierpnia 1972 r., od 27 czerwca 1973 do 8 sierpnia 1973 r. od 24 grudnia 1973 r. do 3 stycznia 1974 r. z tytułu stażu pedagogicznego oraz okresu od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. tj. od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej do podjęcia pracy. W ten sposób obliczona wysokość kapitału początkowego wyniosłaby na dzień 1 stycznia 1999 r. 92 058,23 zł. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 69,45 % . Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustalono na kwotę 847,91 zł w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy, wynoszącego 69,45 % przez kwotę 1.220,89 zł, tj. kwotę bazową określoną w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Do ustalenia wysokości kapitału początkowego, organ rentowy uwzględnił okresy składkowe w wymiarze 21 lat, 4 miesięcy i 15 dni (postanowienie z dnia 7 stycznia 2019 r. k. 18 a.s., pismo procesowe organu rentowego z dnia 17 stycznia 2019 r. k. 21- 26 a.s.).

Powyższy stan faktyczny, Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach sprawy oraz aktach rentowych odwołującego. Zdaniem Sądu, powołane wyżej dokumenty, w zakresie w jakim Sąd oparł na nich swoje ustalenia są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Nie były one przez strony kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem okoliczności wynikające z treści tych dokumentów należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy. Za wiarygodne Sąd Okręgowy uznał także zeznania odwołującego W. S., jako że były one logiczne, spójne, a nadto korespondowały z materiałem rzeczowym zgromadzonym w sprawie. Odwołujący potwierdził zatrudnienie go na stanowisku wychowawcy grupy w formie tzw. stażu pedagogicznego oraz fakt, że próbował uzyskać pozostałą dokumentacją dodatkowo potwierdzającą fakt jego zatrudnienia, jednakże urzędy do których się zwracał w tej sprawie informowały go o braku takiej dokumentacji albo jej zniszczeniu po okresie przechowywania. Sąd dał wiarę ubezpieczonemu również w zakresie pełnienia funkcji wychowawcy na koloniach letnich i zimowej bowiem otrzymał on stosowne zaświadczenie, kwalifikujące go do zajmowania ww. stanowiska pracy, w treści którego Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej W. P. Inspektorat (...) w W. poświadczył pieczątkami wykonanie uzgodnionej pracy w przeznaczonych do tego rubrykach. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie W. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 20 sierpnia 2018 r. nr (...)-2004 zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Z uwagi na przedmiot sporu tytułem wstępu podkreślania wymaga, że W. S., jako osobie urodzonej pod dniu 31 grudnia 1948 r., przysługuje prawo do emerytury w myśl art. 24 i następnych ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 1270), zwanej dalej ustawą emerytalną. Wymieniony przepis art. 24 wskazuje, że ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego, co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184.

Zasady obliczania wysokości emerytury określonej w art. 24 zostały ustalone w art. 25 -26 ustawy emerytalnej. W myśl art. 26 emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 ustawy przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183 ustawy. Z kolei z art. 25 ust. 1 ustawy wynika, że podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24 ustawy, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art. 185.

W świetle zacytowanych przepisów jednym z podstawowych elementów obliczenia wysokości przyznanej ubezpieczonemu emerytury jest kapitał początkowy. Zgodnie z art. 173 ust. 1-3 ustawy emerytalnej ustala się go dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 dla osób w wieku 62 lat. Jego wartość ustala się na dzień wejścia w życie ustawy. Z kolei w myśl art. 174 ust. 1 i 2 ww. ustawy, wyliczenia kapitału dokonuje się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12. Ustala się podstawę wymiaru w oparciu o zasady określone w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, to jest z okresu kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych przed dniem 1 stycznia 1999 r. (art. 15 ust. 1) bądź z okresu 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu (art. 15 ust. 6). Ponadto, przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy: okresy składkowe, o których mowa w art. 6, okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt. 5 oraz okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt. 1-3 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2.

W dacie wydania przez organ rentowy spornej decyzji możliwość dowodzenia była ograniczona rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe ( Dz. U. z 2011 r., Nr 237, poz. 1412) zwanego dalej ,,rozporządzeniem’’, które zmieniło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń ( Dz. U. z 1983 r., Nr 10, poz. 49 ze zm.). Zgodnie z obowiązującym § 22 ust 1 i ust. 2 rozporządzenia, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę jest świadectwo pracy, zaświadczenie płatnika składek lub innego właściwego organu, wydane na podstawie posiadanych dokumentów lub inny dokument, w tym w szczególności: legitymacja ubezpieczeniowa; legitymacja służbowa, legitymacja związku zawodowego, umowa o pracę, wpis w dowodzie osobistym oraz pisma kierowane przez pracodawcę do pracownika w czasie trwania zatrudnienia.

W niniejszej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...)Oddział w W. kwestionował okresy zatrudnienia ubezpieczonego od 24 czerwca 1972 r. do 14 sierpnia 1972 r., od 27 czerwca 1973 do 8 sierpnia 1973 r. od 24 grudnia 1973 r. do 3 stycznia 1974 r. z tytułu stażu pedagogicznego oraz okresu od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. tj. od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej do podjęcia pracy.

W odniesieniu do okresu związanego ze stażem pedagogicznym, organ rentowy wskazał, że w realiach rozpoznawanej sprawy odwołujący nie przedłożył stosownych dokumentów o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, natomiast przedłożone zaświadczenie oraz potwierdzenie odbycia stażu pedagogicznego w sezonowych placówkach wczasowych potwierdza wyłącznie fakt odbycia ww. staży nie potwierdza zatrudnienia w powyższych okresach czasu oraz faktu opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne.

Sąd Okręgowy zważył, że postępowanie dowodowe, w tym przede wszystkim zeznania odwołującego będącego potwierdziły, że w ww. okresach czasu był zatrudniony jako wychowawca grupy, gdzie pełnił całodobowo opiekę nad grupą. Przedłożony w toku postępowania oryginał zaświadczenia oraz potwierdzenie odbycia stażu pedagogicznego w sezonowych placówkach wczasowych pozwoliły ustalić, że wnioskodawca w spornych okresach czasu był faktycznie zatrudniony na stanowisku wychowawcy grupy kolonii letnich oraz kolonii zimowej. Przedmiotowy dokument pozwala stwierdzić, że odwołujący w spornym okresie czasu wykonywał pracę, która nie była wolontariatem, wobec faktu, że odwołujący świadczył pracę przez całą dobę jako wychowawca grupy należało uznać, że pracodawca odprowadził odpowiednie składki na ubezpieczenie społeczne. Ponadto organ rentowy nie przedstawił wystarczających argumentów, nie podał również stosownych przepisów, na podstawie których nie należałoby uznać potwierdzenia odbycia stażu pedagogicznego jako dokumentu potwierdzającego zatrudnienie w tym okresie. W ocenie Sądu należało więc uznać powyższe okresy jako okresy składkowe.

Kierując się powyższym, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zaliczył do okresów składkowych W. S. okresy pracy na koloniach od 24 czerwca 1972 r. do 14 sierpnia 1972 r., od 27 czerwca 1973 do 8 sierpnia 1973 r. od 24 grudnia 1973 r. do 3 stycznia 1974 r. Sąd dokonał stosownego przeliczenia kapitału początkowego ubezpieczonego w związku z zaliczeniem powyższego okresu spornego na dzień 1 stycznia 1999 r. w wysokości 91.871, 20 zł (dziewięćdziesiąt jeden tysięcy osiemset siedemdziesiąt jeden złotych 20/100) przyjmując, że podstawa wymiaru kapitału początkowego wynosi 847,91 zł (osiemset czterdzieści siedem złotych 91/100), przyjmując 255 miesięcy składkowych oraz wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego w wysokości 69,45 %.

W tym miejscu Sąd przeszedł do zbadania zasadności nie uwzględnienia przez organ rentowy do obliczenia wysokości kapitału okresu od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. tj. od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej do podjęcia pracy.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie budzi wątpliwości, że ubezpieczony od dnia od 10 września 1975 r. pracował w wymiarze pełnego etatu, ostatnio na stanowisku kierownika sekcji w (...) S. A. w W., z kolei od 26 kwietnia 1978 r. do 9 grudnia 1978 r. odbywał zasadniczą służbę wojskową, natomiast od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. nie odbywał służby zasadniczej, ani nie pracował, a następnie od dnia 8 stycznia 1979 r. podjął ponownie pracę w (...) S. A. w W., gdzie pracował do dnia 31 stycznia 1986 r.

Sporną kwestią pozostawał okres od momentu zakończenia służby wojskowej tj. od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r. w którym ubezpieczony nie odbywał już służby wojskowej i nie świadczył pracy w (...) S. A. w W..

Ponowne podjęcie pracy u pracodawcy nastąpiło w ciągu 30 dni od zakończenia służby, co zgodnie z art. 106 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. z 1967 r. nr 44 poz. 220 ze zm.) uzasadniało wliczenie okresu służby wojskowej do wszystkich uprawnień pracowniczych. Brak jest natomiast podstaw do zakwalifikowania do stażu ubezpieczeniowego wnioskodawcy spornego okresu przerwy pomiędzy zakończeniem przez wnioskodawcę pełnienia czynnej służby wojskowej, a powrotem do pracy, trwającej od dnia 8.10.1976r. do dnia 1.11.1976 r. ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 5.10.2005r., III AUa 621/10).

W tym miejscu należy wskazać, że okresy nieskładkowe zostały enumeratywnie wymienione w art. 7 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, który jednak nie zawiera wariantu zaliczenia okresu przerwy pomiędzy zwolnieniem z czynnej służby wojskowej, a powrotem do pracodawcy. Okres takiej przerwy nie jest także wymieniony jako okres składkowy w art. 6 ust. 1 pkt 4 w/w ustawy, który wskazuje, że za okresy składkowe uważa się okresy czynnej służby wojskowej w Wojsku Polskim lub okresy równorzędne albo okresy zastępczych form tej służby.

W ocenie Sądu Okręgowego ustawa o powszechnym obowiązku obrony sprecyzowała w sposób jednoznaczny, że okres zasadniczej służby wojskowej kończy się z chwilą opuszczenia koszar po przeniesieniu żołnierza do rezerwy. Zgodnie bowiem z art. 71 (a wcześniej art. 75) tej ustawy - zwolnienie z czynnej służby wojskowej następowało po upływie czasu trwania służby ustalonego w ustawie lub powołaniu. Zwolnienie przeprowadzali dowódcy jednostek wojskowych lub inne organy wojskowe. Żołnierza uważa się za zwolnionego z czynnej służby wojskowej z chwilą jego odejścia z miejsca pełnienia służby, po zwolnieniu z niej.

Przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS stanowi, że jedynie okresy służby wojskowej są okresami składkowymi. Stąd do okresów składkowych na podstawie tego przepisu - można zaliczyć okres zasadniczej służby wojskowej tylko do dnia opuszczenia jednostki wojskowej po otrzymaniu rozkazu zwolnienia ze służby, a nie sporny okres przerwy, podczas której wnioskodawca opuścił już teren jednostki wojskowej, a jeszcze nie zgłosił gotowości podjęcia zatrudnienia u pracodawcy. Stosownie do art. 120 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, pracownikowi, który w ciągu trzydziestu dni od dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej podjął pracę u pracodawcy, u którego był zatrudniony w dniu powołania do tej służby, czas odbywania służby wojskowej wlicza się do okresu zatrudnienia u tego pracodawcy w zakresie wszystkich uprawnień wynikających ze stosunku pracy.

Sąd Okręgowy podzielił stanowisko wyrażone orzecznictwie i uznał, że organ rentowy słusznie nie przyjął do ustalenia wartości kapitału początkowego okresu od 10 grudnia 1978 r. do 7 stycznia 1979 r., ponieważ trzydziestodniowy okres, w którym pracownik miał zgłosić powrót do pracy u pracodawcy zatrudniającego go przed służbą wojskową, nie jest ani okresem służby wojskowej, ani okresem pracy i nie podlega zaliczeniu do okresu zatrudnienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2012 r., sygn.. akt II UK 125/11).

Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że odwołujący w spornym okresie czasu faktycznie nie odbywał zasadniczej służby wojskowej, ani nie świadczył pracy u poprzedniego pracodawcy, natomiast takiego okresu obowiązujące przepisy prawa nie uwzględniają do okresów składkowych.

W opisanych okolicznościach, Sąd Okręgowy ocenił, że odwołanie W. S. nie zasługuje na uwzględnienie w pozostałej części. Z tych też względów Sąd Okręgowy w pkt. 2 sentencji wyroku orzekł o oddaleniu odwołania w pozostałym zakresie, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c.

ZARZĄDZENIE

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć (...)

MW