Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 stycznia 2026r.

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Agnieszka Stachurska

Protokolant: st. sekretarz sądowy Anna Tomaszewska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2026r. w Warszawie

sprawy W. A. – wspólnika (...) spółka cywilna w U.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U.

o podleganie ubezpieczeniom społecznym

z udziałem P. A. - wspólnika (...) spółka cywilna w U. i E. S. (1)

na skutek odwołania W. A. - wspólnika (...) spółka cywilna w U.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U.

z dnia 12 maja 2021 roku, nr (...)

1.  zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, że E. S. (1) jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia u płatnika składek (...) spółka cywilna w U. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresach od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 31 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r.;

2.  zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. na rzecz W. A. kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi za czas od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

3.  zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. na rzecz P. A. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi za czas od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE

W dniu 23 września 2022r. W. A. - wspólnik spółki (...) w U. nadał w placówce pocztowej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. z dnia 12 maja 2021r., nr (...), w którym zarzucił naruszenie:

I.  prawa materialnego, a mianowicie:

1.  art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez przyjęcie, że E. S. (1) nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu, mimo że w okresie od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 31 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r. faktycznie świadczyła usługi na rzecz odwołującego się na podstawie umów zlecenia;

2.  art. 58 § 2 k.c. oraz art. 83 § 1 k.c. poprzez uznanie, że zgłoszenie E. S. (1) do ubezpieczenia i zadeklarowanie podstawy do ubezpieczeń społecznych było pozorne, podczas gdy E. S. (1) faktycznie świadczyła usługi na rzecz odwołującego się w okresie od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 31 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r. na podstawie zawieranych umów zlecenia;

II.  prawa procesowego, a mianowicie art. 8, art. 80, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności przyjęcie, że umowy zlecenia zawarte z E. S. (1) były pozorne.

Wskazując na powyższe zarzuty, wspólnik W. A. wniósł o:

1.  zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie, że E. S. (1) podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu i dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu zawartych umów zlecenia w okresach od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 31 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r.;

2.  zasądzenie na jego rzecz od ZUS kosztów procesu według norm przepisanych.

Uzasadniając odwołanie wspólnik W. A. wskazał, że strony zawarły umowy zlecenia i ustaliły, że E. S. (1) będzie zajmować się wsparciem w pracach biurowych i administracyjnych pracowników (...) s.c., co faktycznie miało miejsce. Ponadto, podkreślone zostało, że umowy zlecenia z E. S. (1) zostały zawarte w okresie bardzo dużej zachorowalności na I.-19, gdzie firmy musiały zabezpieczyć swoje zasoby ludzkie. E. S. (1) wykonywała przede wszystkim prace związane ze skanowaniem dokumentów. Potrzeba jej zatrudnienia wynikła również z tego, że (...) s.c. otrzymała w tamtym czasie od swojego kontrahenta zlecenie na wsparcie w skanowaniu dokumentów i pracach biurowych.

Wynagrodzenie E. S. (1) było wypłacane przelewem bankowym, co w sposób oczywisty potwierdza fakt wykonywania usług na rzecz (...) s.c. Przy zawieraniu umów obie strony miały świadomość, że E. S. (1) będzie świadczyć pracę na rzecz (...).c., a (...) s.c. będzie z tej pracy korzystać. Wobec tego stwierdzenie w zaskarżonej decyzji, że E. S. (1) nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu i dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu jest nieuzasadnione i sprzeczne ze stanem faktycznym sprawy (odwołanie z 22 września 2022r., k. 3 – 8 a.s.).

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. wniósł o odrzucenie odwołania, jako wniesionego po terminie, ewentualnie o jego oddalenie jako bezzasadnego, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek o odrzucenie odwołania, organ rentowy wskazał, że B. A. (1) - pełnomocnik ustanowiony przez wspólników spółki do wykonywania czynności prawnych w relacjach z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych nie podjęła korespondencji do niej kierowanej. Przesyłka do niej skierowana była wysłana na adres ul. (...), (...)-(...) U. i została doręczona w trybie zastępczym na podstawie art. 44 § 1 k.p.a. Termin odbioru przesyłki upłynął z dniem 1 czerwca 2021r., zatem od dnia 2 czerwca 2021r. należy liczyć termin na wniesienie odwołania. Odwołanie zostało natomiast wniesione w dniu 23 września 2022r., czyli znacznie po upływie przewidzianego prawem terminu. Jego przekroczenie jest nadmierne, bo wynosi ponad rok. Dodatkowo odwołujący się nie wskazał, aby przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych. Za takie nie można uznać twierdzeń, jakoby wiadomość o decyzji została powzięta dopiero 26 sierpnia 2022r.

Odnosząc się do kwestii merytorycznych, dotyczących sprawy, pełnomocnik Zakładu wskazał, że ze złożonych dokumentów rozliczeniowych wynika, że E. S. (1) została zgłoszona przez (...) s.c. do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego w okresach od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 31 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r. z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia. Dokumenty ZUS ZUA wpłynęły do Zakładu dopiero w dniu 1 lutego 2021r., a następnie w dniu 2 lutego 2021r., a więc znacznie po obowiązującym terminie. Również dokumenty rozliczeniowe ZUS RCA za E. S. (1) za miesiące od lutego 2020r. do marca 2020r., za lipiec 2020r. oraz od września 2020r. do października 2020r. zostały złożone dopiero w dniu 7 lutego 2021 roku, a więc po obowiązującym terminie.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych w celu ustalenia prawidłowości zgłoszenia E. S. (1) do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych wszczął postępowanie wyjaśniające, o czym zawiadomił strony. Ubezpieczona, pomimo odbioru zawiadomienia, nie złożyła wyjaśnień ani dokumentów. Natomiast płatnik składek złożył wyjaśnienia, a do nich dołączył kserokopie: umów zlecenia, oświadczeń dla celów podatkowych i ubezpieczenia ZUS, rachunków do umów zlecenia, dokumentów zgłoszeniowych i wyrejestrowujących (ZUS ZUA i ZUA ZWUA). Organ rentowy ocenił, że w toku postępowania nie uzyskano dowodów na faktyczne wykonywanie zlecenia przez E. S. (1) na rzecz (...) s.c. Ponadto, jako istotna, podkreślona została okoliczność, że płatnik składek złożył wnioski o pomoc publiczną w ramach rządowego programu wsparcia walki ze skutkami Covid-19 (tzw. Tarcza antykryzysowa). Łącznie z (...) płatnik składek uzyskał wsparcie w kwocie 167.400,00 zł. Ponadto płatnikowi zostały umorzone należne składki na ubezpieczenia w kwocie 15.928,23 zł. Powyższe wskazuje na potencjalną możliwość otrzymania przez płatnika nieuprawnionych należności z (...). W związku z powyższym Zakład po uprawomocnieniu się decyzji z 12 maja 2021r. złożył zawiadomienie do Prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa. W sprawie zostało wszczęte dochodzenie.

Organ rentowy wskazał dodatkowo, że z informacji znajdujących się na stronie Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wynika, że płatnik składek (...) s.c. otrzymał pomoc publiczną w dniu 8 maja 2020r. w wysokości 52.560,00 zł oraz w dniu 25 lutego 2021r. w kwocie 114.840,00 zł.

W dalszej części przedstawione zostały poglądy orzecznictwa dotyczące oceny istnienia tytułu do ubezpieczeń społecznych oraz umów zlecenia i umów o świadczenie usług. Cytując je, pełnomocnik Zakładu wywiódł, że w rozpatrywanej sprawie umowa cywilnoprawna została zawarta dla pozoru (odpowiedź na odwołanie z 26 października 2022r., k. 17 – 20 a.s.).

Sąd Okręgowy Warszawa – Praga VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z 7 października 2024 roku odrzucił odwołanie na podstawie art. 477 ⁹ § 3 k.p.c., a ponadto zasądził w częściach równych od P. A. i W. A. – wspólników (...) s.c. P. A. i W. A. w U. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowym odsetkami za opóźnienie liczonymi za czas od daty uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty (postanowienie z 7 października 2024r., k. 147 a.s.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli P. A. i W. A. - wspólnicy (...) s.c., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (zażalenie z 20 listopada 2024r., k. 165-169 a.s.).

Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z 23 maja 2025r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa – Praga VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego (postanowienie z 23 maja 2025r. wraz z uzasadnieniem, k. 187 i 197-200 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

P. A. i W. A. są wspólnikami spółki (...), której siedziba znajduje się pod adresem: ul. (...), (...) U. (okoliczność bezsporna). Poprzednio spółka działała pod nazwą (...) (zeznania W. A., k. 219 a.s.).

W dniu 17 grudnia 2015r. ww. wspólnicy spółki na druku ZUS PEL udzielili pełnomocnictwa B. A. (1), upoważniając ją do wykonywania w imieniu mocodawcy, określonego jako (...) s.c. P. A., W. A., wszelkich czynności prawnych przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Dane adresowe pełnomocnika – dane do korespondencji zostały określone jako ul. (...), (...) – (...) U. (ZUS PEL – pełnomocnictwo – nienumerowana karta akt ZUS).

B. A. (1), będąca pracownikiem spółki cywilnej, zatrudnionym na stanowisku office menagera, zajmowała się w spółce prowadzeniem spraw biurowych. Pełnomocnictwo, jakie zostało jej udzielone, otrzymała, aby mogła odbierać elektroniczną korespondencję z ZUS, głównie zwolnienia lekarskie pracowników. Nie miała świadomości, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych traktuje jej adres zamieszkania, podany w pełnomocnictwie, jako adres do korespondencji dla spółki. Wszelka korespondencja, jaka przychodziła z ZUS do spółki, była wysyłana na adres przy ul. (...) w U., gdzie spółka ma siedzibę (zeznania świadka B. A. (1), k. 217 verte a.s.).

E. S. (1) w 2020r. zawarła z (...) s.c. trzy umowy zlecenia – w dniach 26 lutego 2020r., 15 lipca 2020r. i 30 września 2020r. na okresy odpowiednio: od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 30 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r. Na podstawie tych umów ubezpieczona miała wykonywać prace polegające na wsparciu działu administracji w pracach biurowych ( umowy zlecenia – nienumerowane karty akt ZUS).

Dodatkowo E. S. (1) wypełniła oświadczenie dla celów podatkowych i ubezpieczenia ZUS, w którym zawarła informację, że w 2020r. otrzymywała stypendium sportowe w kwocie 900 zł brutto, od którego była odejmowana składka zdrowotna. Wskazała również, z tym że ustnie, że nie zna się na kwestiach umów i ubezpieczeń. Nie była proszona przez osoby działające w imieniu (...) s.c. o informację, czy w związku z pobieraniem stypendium podlega ubezpieczeniom społecznym (oświadczenie dla celów podatkowych i ubezpieczenia ZUS – nienumerowane karty akt ZUS; zeznania E. S. (1), k. 218 verte – 219 a.s.).

(...) s.c. świadczy usługi wsparcia dla biur sprzedaży, które polegają na dostarczaniu tego, czego klient potrzebuje. W ramach takich usług m.in. oddelegowywani są pracownicy do pracy u klienta, dostarczane są klientowi materiały oraz świadczone inne usługi związane z kompleksową obsługą biura klienta. W 2020r. w okresach luty-marzec, lipiec i wrzesień – październik klient (...) s.c. – spółka (...) zgłosiła zapotrzebowanie na pomoc w biurze sprzedaży związaną ze skanowaniem i kserowaniem dokumentów oraz innymi prostymi pracami biurowymi. Wówczas na okresy od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 30 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r. została skierowana do pracy E. S. (1), która z (...) s.c. podpisała na ten czas umowy zlecenia. Koordynowaniem jej pracy, a także kontaktem z klientem w tym zakresie zajmowała się U. A.. To ona uzgadniała dni i godziny pracy E. S. (1). W tej sprawie e-mailowo kontaktowała się z D. L. ze spółki (...). E. S. (1) w spółce (...) w biurze przy ulicy (...) w U. zajmowała się skanowaniem i kserowaniem dokumentów, odbieraniem telefonów, parzeniem kawy oraz innymi prostymi, zleconymi jej pracami biurowymi (zeznania świadków: U. A., k. 107-108 a.s., B. A. (1), k. 217 verte – 218 a.s.; zeznania E. S. (1), k. 218 verte-219 a.s.; zeznania W. A., k. 108-109 i k. 219 a.s.; korespondencja e-mail U. A. i D. L., k. 50-52 a.s.).

Za pomoc w obsłudze biura, realizowaną przez E. S. (1), (...) s.c. wystawiła (...) sp. z o.o. faktury w dniach 12 marca 2020r., 5 sierpnia 2020r. i 28 października 2020r. opiewające na kwoty odpowiednio: 2.287,80 zł, 3.517,80 zł i 2.675,25 zł (faktury VAT, k. 13-15 a.s.). E. S. (1) za pracę zrealizowaną na rzecz (...) s.c. otrzymała przelewem na rachunek bankowy następujące kwoty: w dniu 4 marca 2020r. – 800 zł, w dniu 11 marca 2020r. – 600 zł, w dniu 30 lipca 2020r. – 2.200 zł i w dniu 8 października 2020r. – 1.500 zł (potwierdzenia przelewu, k. 9-12 a.s.). Po zakończeniu realizacji każdej umowy wystawiała rachunki (rachunki do umowy zlecenia – nienumerowane karty ZUS).

Na początku 2021r., kiedy były przygotowywane dokumenty PIT, w spółce (...) zorientowano się, że E. S. (1) nie ma żadnego tytułu do ubezpieczeń i wobec tego powinna zostać przez spółkę zgłoszona do ZUS w związku z umowami zlecenia, jakie wykonywała w 2020r. (zeznania świadka B. A. (2), k. 217 verte – 218 a.s.). Dokumenty ZUS ZUA zostały więc przesłane do organu rentowego w dniach 1 lutego 2021r. i 2 lutego 2020r. Ponadto (...) s.c. – wobec tego, że nie składała deklaracji rozliczeniowych w związku z umowami, jakie wykonywała E. S. (1) – w dniu 7 lutego 2021r. przesłała do Zakładu ZUS RCA. Dodatkowo zostały zapłacone składki (okoliczności bezsporne).

(...) s.c. w dniu 25 lutego 2021r. zawarła z (...) S.A. umowę subwencji finansowej. Wniosek o zawarcie takiej umowy został złożony przez platformę, którą udostępnił bank. Był wypełniany po zalogowaniu do banku. We wniosku w miejscu określającym stan zatrudnienia na dzień 30 września 2020r. zostało wskazanych 7 osób, wśród nich były tylko osoby, które spółka zatrudniała na podstawie umów o pracę. W dniu 26 lutego 2021r. (...) s.c. otrzymała e-mailem informację, że przyznana spółce subwencja wynosi 114.840,00 zł (umowa subwencji, k. 44-49 i 102-113 a.s.; oświadczenie beneficjenta, k. 114-115 a.s.; regulamin ubiegania się o udział w programie rządowym „Tarcza finansowa 2.0 (...) dla mikro, małych i średnich firm”, k. 116 – 140 a.s.; korespondencja e-mail w sprawie subwencji, k. 150-155 a.s.; zeznania świadka B. A. (1), k. 217 verte – 218 a.s.; zeznania W. A., k. 108-109 i k. 219 a.s.).

W roku 2020 (...) również otrzymała pomoc publiczną z (...) S.A. W dniu 8 maja 2020r. spółce przekazana została kwota 52.560,00 zł (okoliczność bezsporna).

W dniu 18 marca 2021r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie prawidłowości zgłoszenia E. S. (1) do ubezpieczeń społecznych oraz podstaw wymiaru składek na te ubezpieczenia z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz płatnika składek (...) s.c. E. S. (1) otrzymała pismo w tej sprawie dniu 22 marca 2021r. Korespondencję odebrał dorosły domownik – matka. Korespondencja do płatnika składek została natomiast skierowana do pełnomocnika B. A. (1) na adres miejsca jej zamieszkania i została przez nią odebrana (zawiadomienia o wszczęciu postępowania wraz z potwierdzeniami odbioru – nienumerowane karty akt ZUS).

E. S. (1) nie przesłała do ZUS wyjaśnień ani dowodów. Z uwagi na to, że nie wiedziała czego dotyczy sprawa, o której poinformował ją organ rentowy, to kilkukrotnie telefonicznie kontaktowała się z pracownikami (...) s.c. Ze wspólnikami nie rozmawiała. Pracownicy spółki poinformowali ją, że sprawę wyjaśnić musi płatnik składek, który przesłał do ZUS kopie dokumentów dotyczących zatrudnienia E. S. (1). Poza tym B. A. (1) poprzez ZUS PUE przesłała pismo z wyjaśnianiami, w którym jako adres do korespondencji podała adres spółki w U. przy ul. (...) (pismo ogólne do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 29 kwietnia 2021r. oraz kopie przekazanych dokumentów – nienumerowane karty akt ZUS).

W dniu 14 kwietnia 2021r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał postanowienie zawiadamiające ubezpieczoną i spółkę cywilną, że postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu pismem z 18 marca 2021r. nie zostanie zakończone w terminie miesiąca, o którym mowa w kodeksie postępowania administracyjnego. Ponadto w piśmie z tej samej daty organ rentowy poinformował strony o zakończeniu postępowania i o możliwości wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów oraz o możliwości wglądu do zebranego materiału dowodowego i przedstawienia w terminie 3 dni dodatkowych dokumentów i wyjaśnień. Adresatami tego pisma była E. S. (1) i (...) s.c., której adres wskazany w piśmie to U., ul. (...). Przesyłka została jednak wysłana do pełnomocnika B. A. (1), która przesyłki nie odebrała (postanowienie z 14 kwietnia 2021r. ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru i pismo z 14 kwietnia 2021r., koperta z pismem – nienumerowane karty akt ZUS).

W dniu 12 maja 2021r. została wydana decyzja nr (...), w którym Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. stwierdził, że E. S. (1) jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia u płatnika składek (...) s.c. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresach: od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 31 lipca 2020r. oraz od 30 września 2020r. do 9 października 2020r. Decyzja została wysłana do E. S. (1), której została doręczona w dniu 14 maja 2021r. (odbiór pokwitował dorosły domownik – matka). Ponadto, decyzję wysłano do pełnomocnika (...) s.c. B. A. (1) na adres (...)/(...), (...) – (...) U.. Przesyłka pomimo dwukrotnej awizacji nie została podjęta przez adresata i 2 czerwca 2021r. została zwrócona do nadawcy (decyzja z dnia 12 maja 2021r., nr (...) oraz koperta z przesyłką – nienumerowane karty akt ZUS).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U. – wobec tego, że w terminie nie wpłynęło odwołanie od ww. decyzji – uznał, że jest ona prawomocna i w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez płatnika składek zawiadomił Prokuraturę Rejonową U. – W.. Wszczęte zostało w tej sprawie postępowanie. Wspólnik (...) s.c. W. A. został wezwany przez Policję jako świadek w celu złożenia wyjaśnień. Podczas ich składania, na podstawie pytań, które były zadawane, zorientował się, że chodzi o sprawę E. S. (1). Potem już nigdy więcej nie otrzymywał wezwań w tej sprawie, nie został też poinformowany, czy i w jaki sposób zakończyło się to postępowanie (zeznania świadka B. A. (1), k. 217 verte – 218 a.s.; zeznania W. A., k. 108-109 i k. 219 a.s.).

Po powrocie z przesłuchania W. A. zaczął ustalać, jak zakończyła się sprawa E. S. (1), prowadzona przez ZUS. Poprosił dwie pracownice spółki, w tym B. A. (1), by udały się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Podczas takiej wizyty, która odbyła się w dniu 26 sierpnia 2022r., pracownice (...) s.c. zapoznały się z decyzją z 12 maja 2021r. Dopiero wtedy wspólnicy spółki powzięli wiedzę o ww. decyzji. Odwołanie od niej W. A. nadał w urzędzie pocztowym w dniu 23 września 2022r. (zeznania świadka B. A. (1), k. 217 verte – 218 a.s.; zeznania W. A., k. 108-109 i k. 219 a.s.; notatka z przyjęcia interesanta w dniu 26 sierpnia 2022r., nienumerowane karty akt ZUS).

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dokumentów oraz w oparciu o zeznania świadków B. A. (1) i U. A., a także na podstawie zeznań stron – ubezpieczonej E. S. (1) i wspólnika (...) s.c. W. A..

Dokumenty zostały ocenione jako wiarygodne. Tak autentyczność, jak i treść dokumentów, nie została zakwestionowana w toku postępowania, dlatego Sąd wszystkie dokumenty, jakie strony złożyły, ocenił jako wiarygodne źródło informacji i na ich podstawie dokonał ustaleń faktycznych.

Sąd dał wiarę wszystkim przesłuchanym – świadkom i stronom. Zeznania, jakie te osoby złożyły w odniesieniu do pracy wykonywanej przez E. S. (1) w (...) s.c. były spójne. Poza tym fakt zatrudnienia ubezpieczonej i wykonywania przez nią prac zleconych u klienta w spółce (...) potwierdza korespondencja e-mail, jaką prowadziła U. A. i D. L., reprezentująca spółkę (...). Z treści tej korespondencji wprost wynika, że chodzi o prace zlecone E. S. (1). Potwierdza to imię E. używane w treści korespondencji oraz okresy pracy, o jakich w niej mowa, pokrywające się z okresami, na jakie ubezpieczona zawarła z (...) s.c. umowy zlecenia.

Potwierdzeniem zeznań świadków i stron, odnoszących się do prac realizowanych przez ubezpieczoną, są również potwierdzenia przelewów, jakich dokonywała spółka (...) na rzecz E. S. (1) bezpośrednio po zakończeniu okresów wykonywania prac na podstawie poszczególnych umów zlecenia. Dokumentami uwiarygadniającymi taką pracę, a także faktyczną potrzebę zatrudnienia E. S. (1) do wykonywania prac biurowych, są ponadto faktury, jakie (...) s.c. wystawiała (...) sp. z o.o. W tytule, jaki wskazują faktury pojawiają się informacje pozwalające na ich powiązanie z pracami, jakie wykonywała E. S. (1).

Zeznania świadka B. A. (1) i wspólnika W. A., dotyczące kwestii odnoszących się do prowadzonego przez ZUS postępowania wyjaśniającego, zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, a także ubiegania się przez (...) s.c. o subwencje z (...) S.A., Sąd obdarzył przymiotem wiarygodności. Wiele okoliczności, które osoby te w ww. zakresie opisywały, potwierdzają dokumenty albo sam organ rentowy, który w kwestii subwencji i zawiadomienia o popełnieniu przez spółkę przestępstwa związanego z jej uzyskaniem, okoliczności opisywane przez świadka i wspólnika powoływał w odpowiedzi na odwołanie, a niektóre w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Analizując w pierwszej kolejności wniosek Zakładu o odrzucenie odwołania, Sąd – po przeprowadzeniu dodatkowych dowodów – nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia.

Art. 477 ⁹ § 1 k.p.c. stanowi, że odwołanie od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. W myśl art. 477 ⁹ § 3 k.p.c. Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Okolicznościami usprawiedliwiającymi opóźnienie odwołania jest więc przekroczenie terminu, które nie jest nadmierne i takie, które nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Wskazane przesłanki muszą wystąpić łącznie (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 11 kwietnia 2014 roku, III AUz 31/14). Oznacza to, że w odrębnym postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w odniesieniu do odwołania wszczynającego postępowanie sądowe, nie są stosowane ogólne reguły postępowania o przywrócenie terminu, przewidziane w art. 168 i następnych k.p.c. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 6 grudnia 1994r., III AUr 344/94, OSA 1995, Nr 1, poz. 9; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 6 czerwca 1994r., III AUz 61/94, PP 1995, Nr 5, s. 46). Sąd ubezpieczeń społecznych z urzędu dokonuje nie tylko sprawdzenia zachowania przez stronę terminu do wniesienia odwołania, ale także - w przypadku stwierdzenia opóźnienia - ocenia jego rozmiar oraz przyczyny. Sąd ma możliwość potraktowania spóźnionego odwołania tak, jakby zostało wniesione w terminie. Może tego dokonać pod warunkiem uznania, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne oraz że nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i stosownie do oceny tych okoliczności albo odwołanie odrzuca, albo nadaje mu bieg. Za przyczyny niezależne od ubezpieczonego w złożeniu spóźnionego odwołania uważa się zwykle chorobę, nieporadność, brak właściwej porady i opieki, czy wprowadzenie w błąd przez organ rentowy.

W rozpatrywanej sprawie odwołanie zostało wniesione po ponad roku od daty wydania zaskarżonej decyzji. Niemniej jednak decyzja z 12 maja 2021r. – zdaniem Sądu – nie została doręczona prawidłowo w dacie, którą wskazał ZUS, gdyż przesyłka zawierająca decyzję została wysłana na adres zamieszkania pełnomocnika (...) s.c. Wprawdzie adres ten został podany w pełnomocnictwie, jakiego ww. spółka udzieliła swojej pracownicy, ale – co najistotniejsze – w piśmie, jakie ta pracownica wysłała do ZUS, po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie E. S. (1), jako adres do korespondencji podała adres w U. przy ul. (...), a więc adres siedziby spółki. Mimo tego ZUS nieprawidłowo wysłał decyzję z 12 maja 2021r. na adres zamieszkania B. A. (1), zamiast na adres spółki, skutkiem czego doręczenie zastępcze, uznane przez organ rentowy za prawidłowe na podstawie art. 44 § 1 k.p.a., nie zostało dokonane poprawnie. O ile nie ma podstaw, aby zarzucać wadliwości w działaniu doręczyciela, o tyle taka wadliwość wystąpiła po stronie nadawcy, który przesyłkę wysłał na błędny, nieaktualny już adres. Jego aktualizacja – co już zostało wskazane – została dokonana w wysłanym poprzez ZUS PUE piśmie z 29 kwietnia 2021r.

W związku z powyższym terminem, w którym wspólnicy dowiedzieli się o decyzji ZUS jest data, w której pełnomocnik B. A. (1) wraz z innym pracownikiem spółki, zapoznała się w siedzibie ZUS z decyzją z 12 maja 2021r., a było to 26 sierpnia 2022r. To z kolei powoduje, że termin do wniesienia odwołania, nie został przekroczony, odwołanie zostało bowiem nadane 23 września 2022r. Sąd zatem, nie znajdując podstaw do jego odrzucenia, rozpoznał je. Miał przy tym na względzie, że praca realizowana na podstawie umowy zlecenia stanowi jeden z tytułów do objęcia obowiązkowo ubezpieczeniem emerytalnym, rentowymi i wypadkowym, jak stanowi bowiem art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2022r., poz. 1009 – dalej jako ustawa systemowa) ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym obowiązkowo podlegają osoby fizyczne wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Osoby wykonujące pracę na podstawie umowy zlecenia, jako podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym, podlegają ubezpieczeniu chorobowemu dobrowolnie.

Jeśli chodzi zaś o samą umowę zlecenia, to art. 734 § 1 k.c. wskazuje, że poprzez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Choć treść przepisu wyraźnie wskazuje czynności prawne, to doktryna i orzecznictwo zgodnie wskazują, iż umowa zlecenia może obejmować również zlecenie na wykonywanie czynności faktycznych. Zlecenie jest umową konsensualną, a jej essentialia negotii obejmują jedynie określenie czynności, którą przyjmujący zlecenie ma wykonać. Umowa zlecenia należy do kategorii umów o świadczenie usług, a więc dotyczy wykonywania czynności mieszczących się w zakresie określonym wolą stron. Strony zawierające umowę zlecenia, stosownie do treści art. 353 ¹ k.p.c., mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Wedle woli stron umowa zlecenie może dotyczyć tak pojedynczego wykonania konkretnej czynności, jak i wykonywania wielokrotnego, powtarzalnego, rozciągniętego w czasie. Odpowiedzialność osoby przyjmującego zlecenie jest rozpatrywana w zakresie jej starannego działania przy wykonywaniu przedmiotu zlecenia, co oznacza, że czynnikiem decydującym przy ocenie pracy tej osoby jest kryterium wykonywania przez nią czynności na określonym, ustalonym przez strony stosunku prawnego, poziomie. Oświadczenia woli zawarte w umowie zlecenia należy, zgodnie z treścią art. 65 § 1 k.c., tłumaczyć tak, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których zostały złożone, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Należy mieć również na uwadze przepis art. 65 § 2 k.c., z którego wynika, że przy umowach, a więc i w przypadku zlecenia, należy raczej badać jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu. Istotne jest wreszcie i to, że dla umowy zlecenia nie została przewidziana forma szczególna. Zlecenie może zostać udzielone w dowolnej formie (art. 60 k.c.), w tym także w sposób dorozumiany.

W przedmiotowej sprawie E. S. (1) w terminach, w których w umowach zlecenia zobowiązała się do świadczenia usług, realizowała powierzone jej prace biurowe. Robiła to w siedzibie (...) s.c. – w spółce (...), za co przez (...) s.c. zostały wystawione faktury. Potwierdzeniem pracy ubezpieczonej są zeznania świadka U. A., która ustalała szczegóły związane z pracą ubezpieczonej, ale też koordynowała jej pracę i kontaktowała się z nią, jak również korespondencja e-mail U. A. prowadzona z przedstawicielem spółki (...). Poza tym fakt pracy E. S. (1) i potrzebę jej zatrudnienia potwierdził wspólnik W. A. i świadek B. A. (1). Na fakt rzeczywistego zatrudnienia ubezpieczonej wskazują wreszcie potwierdzenia przelewów. Wynika z nich, że po zakończeniu pracy na podstawie poszczególnych umów, spółka płaciła ubezpieczonej kwoty odpowiadające temu, co ubezpieczona wskazała w rachunkach.

Wobec powyższego niesłuszne jest stanowisko organu rentowego, że doszło w przedmiotowej sprawie do nawiązania pozornych umów zlecenia. Art. 83 § 1 k.c., na który powołano się w zaskarżonej decyzji, stanowi, że nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Pozorność umowy wyraża się w braku zamiaru wywołania skutków prawnych przy jednoczesnym zamiarze stworzenia okoliczności mających na celu zmylenie osób trzecich. Sąd Najwyższy wielokrotnie przyjmował, że umowa o pracę jest zawarta dla pozoru i nie może w związku z tym stanowić tytułu do objęcia pracowniczym ubezpieczeniem społecznym, jeżeli przy składaniu oświadczeń woli obie strony mają świadomość, że osoba określona w umowie jako pracownik nie będzie świadczyć pracy, a osoba określona jako pracodawca nie będzie korzystać z tej pracy, czyli strony z góry zakładają, że nie będą realizowały swoich praw i obowiązków wypełniających treść stosunku pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2005r., II UK 321/04, OSNP 2006 nr 11-12, poz. 190). Jednak nie można przyjąć pozorności oświadczeń woli o zawarciu umowy o pracę, gdy pracownik podjął pracę i ją wykonywał, a pracodawca świadczenie to przyjmował (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2021r., III USKP 82/21, LEX nr 3275201 i powołane tam wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 marca 2001r., II UKN 258/00, OSNAPiUS 2002 Nr 21, poz. 527; z dnia 12 lipca 2012r., II UK 14/12, LEX nr 1216864, LEX/el. 2014, z glosą K. Stępnickiej; z dnia 10 czerwca 2013r., II PK 299/12, OSNP 2014 Nr 7, poz. 100; z dnia 29 czerwca 2017r., III UK 172/16, LEX nr 2383245,LEX/el. 2019, z glosą K. Stępnickiej; z dnia 25 kwietnia 2019r., I UK 44/18, LEX nr 2652514; z dnia 22 czerwca 2015r., I UK 367/14, LEX nr 1771586 oraz z dnia 3 września 2020r., II UK 387/18, OSNP 2021 Nr 6, poz. 68).

Materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie daje podstaw, by podzielić stanowisko Zakładu, że E. S. (1) i wspólnicy (...) s.c. złożyli pozorne oświadczenia. Ubezpieczona, która tylko krótkotrwale ze spółką współpracowała i obecnie nie łączą jej z nią i ze wspólnikami żadne relacje, składając zeznania, potwierdziła, że faktycznie świadczyła pracę. Opis, jaki przedstawiła, zbieżny jest z relacją świadków – osób, z którymi miała kontakt podczas pracy w spółce, a także z zeznaniami wspólnika W. A., który akcentował faktyczną potrzebę zatrudnienia ubezpieczonej i faktyczne świadczenie pracy na rzecz klienta, który za tę pracę płacił w oparciu o faktury, jakie wystawiała (...) s.c.

Organ rentowy, prezentując stanowisko o pozorności umów zlecenia, odwoływał się do braku dowodów faktycznego świadczenia pracy przez E. S. (1) i o ile można zgodzić się z Zakładem, że takie dowody na etapie postępowania wyjaśniającego nie zostały złożone, to już w postępowaniu sądowym Sąd takie dowody zgromadził.

Z kolei okoliczność spóźnionego zgłoszenia E. S. (1) do ubezpieczeń społecznych, choć kluczowa dla organu rentowego w procesie podejmowania decyzji o wszczęciu z urzędu postępowania wyjaśniającego, nie zaważyła na ocenie Sądu. Niewątpliwie termin do skierowania do ZUS dokumentów ZUS ZUA został w przypadku E. S. (1) naruszony w przypadku każdej z umów, jakie strony zawarły. Płatnik składek w konsekwencji nie przesłał w terminie również deklaracji rozliczeniowych i nie opłacił składek. Jednak oceniając te uchybienia inaczej niż organ rentowy, Sąd miał na względzie przede wszystkim to, że niezależnie od faktu nieterminowego zgłoszenia do ZUS, E. S. (1) faktycznie świadczyła pracę na podstawie każdej z umów, którą podpisała. Nie miała wpływu na uchybienia płatnika składek, co potwierdziła podczas przesłuchania, nie może zatem ponosić negatywnych konsekwencji wyłączenia jej ubezpieczeń społecznych w związku z tym, że (...) s.c. uchybiła swoim obowiązkom. Wprawdzie okoliczności tego uchybienia nie są dla Sądu w pełni jasne, bo nie wiadomo, z jakich przyczyn pracownik (...) s.c. wadliwie ocenił, że nie należy dokonać zgłoszenia E. S. (1) do ubezpieczeń społecznych. W tle tego pojawiła się kwestia pobierania przez ubezpieczoną stypendium sportowego, co ubezpieczona potwierdziła. Istotne jest jednak to, że płatnik składek zorientował się o konieczności zgłoszenia E. S. (1) do ubezpieczeń społecznych pod koniec stycznia 2021r., a więc w czasie kiedy następuje przygotowywanie deklaracji PIT. Trudno było ustalić, jak i przez kogo zostało ujawnione, że takie zgłoszenie ubezpieczonej nie zostało wcześniej dokonane, wiarygodne jest jednak – biorąc pod uwagę korelację czasową – że pracownik płatnika składek ww. uchybienie ujawnił nie na potrzeby uzyskania wsparcia z (...) S.A. – co organ rentowy sugerował – ale w okolicznościach od tego niezależnych. Wskazuje na to fakt, iż wsparcie z (...) S.A. zostało uzyskane przez spółkę pod koniec lutego 2021r. (umowa została zawarta 25 lutego, zaś informacja o przyznanej kwocie została przekazana 26 lutego) i organ rentowy nie wykazał, aby między tym zdarzeniem a faktem zgłoszenia E. S. (1) do ubezpieczeń społecznych w pierwszych dniach lutego zachodził związek przyczynowo – skutkowy. Zdaniem Sądu, nie jest wystarczające – jak wynika z decyzji i odpowiedzi na odwołanie – przedstawienie tylko określonych faktów, a więc spóźnionego zgłoszenia ubezpieczonej do ZUS i uzyskania środków z (...) Funduszu Rozwoju S.A. oraz twierdzenie na tej podstawie, że potencjalnie zaistniała możliwość uzyskania przez płatnika nieuprawnionej pomocy publicznej. Organ rentowy powinien wykazać, że korelacja czasowa i inne okoliczności wskazują na związek wskazanych działań płatnika, inaczej mówiąc, że płatnik uzyskał wsparcie albo jego określoną kwotę tylko dlatego, że zgłosił do ubezpieczeń społecznych E. S. (1).

W ocenie Sądu, organowi rentowemu nie udało się sprostać ciężarowi dowodu we wskazanym zakresie. Organ rentowy tylko poddał pod rozwagę potencjalną możliwość wystąpienia nadużycia po stronie płatnika składek i na niego przerzucił ciężar udowodnienia, że tak nie było. Płatnik wykazał, że E. S. (1) świadczyła pracę i niezależnie od tego, czy w terminie została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych, takim ubezpieczeniom z mocy samego prawa podlegała w okresach, kiedy umowy zlecenia były realizowane. Jeśli chodzi natomiast o subwencję z (...) S.A., to dodatkowo należy wskazać, że liczba zatrudnionych ujawniona w umowie z ww. podmiotem, wedle płatnika składek, uwzględniała tylko zatrudnionych na umowę o pracę. Organ rentowy, który te informacje mógł zweryfikować, nie przedstawił twierdzeń i dowodów przeciwnych. Jednak nawet, gdyby było inaczej niż twierdzi płatnik składek, to pamiętać należy o tym, że E. S. (1) rzeczywiście świadczyła usługi opisane w umowach zlecenia i miała tytuł do podlegania ubezpieczeniom społecznym w okresach wyszczególnionych w zaskarżonej decyzji. Natomiast w kwestii prowadzonego przez Prokuraturę postępowania należy pamiętać, że choć od czasu zawiadomienia, jakie ZUS złożył, upłynęło dużo czasu, nie została przekazana informacja, aby płatnikowi składek zostały postawione zarzuty. Wspólnik W. A., podczas przesłuchania, wskazał, że składał zeznania jako świadek i nigdy nie otrzymał żadnych dokumentów ani zarzutów tej sprawie. Nie wie nawet, czy i jak to postępowanie się zakończyło. Argument o potencjalnym nadużyciu płatnika składek nie został więc oceniony jako skuteczny.

Kończąc analizę kwestii związanych ze wsparciem uzyskanym przez płatnika, nie można pominąć, że twierdzenia ZUS miałaby sens tylko wówczas, gdyby zostało wykazane, że E. S. (1) nie świadczyła pracy oraz że strony antydatowały umowy zlecenia i dlatego zgłosiły ww. do ubezpieczeń społecznych z opóźnieniem po to tylko, aby nastąpiło uzyskanie wsparcia z (...) S.A. lub podwyższenie wypłaconej pomocy. Jednak wobec okoliczności, jakie zostały już przedstawione, nie ma podstaw, aby takie stanowisko podzielić, szczególnie że zanim przepisy o wsparciu, z którego płatnik skorzystał w 2021r. zostały wprowadzone, na rachunek E. S. (1) były przelewane wynagrodzenia. Gdyby płatnik składek działał z rozmysłem, jaki sugerował ZUS i w warunkach pozorności umów zlecenia podpisanych z E. S. (1), to nie przelałby jej wynagrodzeń za pracę, a w każdym razie nie zrobiłby tego w marcu 2020r., kiedy pandemia w Polsce dopiero się rozpoczynała, a o instrumentach pomocowych nawet jeszcze nie dyskutowano. Wprawdzie w lipcu 2020r. i w październiku 2020r., kiedy dokonane zostały kolejne przelewy na rzecz E. S. (2), pandemia była już rozwinięta, a wsparcie było udzielane, płatnik nie mógł jednak przewidzieć, że w lutym 2021r. pojawi się kolejna możliwość ubiegania się o pomoc. Tylko w sytuacji, gdyby mógł to przewidzieć, można byłoby postawić mu zarzut dokonywania przelewów na rzecz E. S. (1) po to, by stworzyć pozory jej zatrudnienia. Rzecz jednak w tym, że to zatrudnienie nie było pozorne, a faktycznie realizowane, dlatego decyzja ZUS i leżąca u jej podstaw argumentacja zostały ocenione jako wadliwe.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję zgodnie z żądaniem odwołującego się w ten sposób, że stwierdził, że E. S. (1) jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia u płatnika składek (...) s.c., podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od 26 lutego 2020r. do 6 marca 2020r., od 15 lipca 2020r. do 31 lipca 2020r. i od 30 września 2020r. do 9 października 2020r.

Sąd na podstawie art. 98 k.p.c. zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w U., jako strony przegrywającej spór, na rzecz odwołującego się W. A., reprezentowanego przez pełnomocnika, który złożył odpowiedni wniosek, kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym, a więc łącznie 450 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi za czas od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Wskazane kwoty, stanowiące stawki minimalne, zostały ustalone na podstawie § 9 ust. 2 oraz § 10 ust. 1 pkt 2 w związku z § 9 ust. 2 (w brzmieniu, jakie miał ten przepis w dacie wydania orzeczenia w postępowaniu zażaleniowym) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023r., poz. 1935).

Dodatkowo na podstawie tych samych przepisów, które zostały wskazane, Sąd zasądził od organu rentowego na rzecz P. A. kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi za czas od daty uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. P. A. była reprezentowana przez tego samego pełnomocnika, który reprezentował wspólnika W. A.. Pełnomocnik w imieniu obydwu wspólników wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu odwołania i wnioskował o przyznanie dla obu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. Sąd, uwzględniając wskazany wniosek, zasądził ww. kwotę.